Uit het Blanke Hout! ___ 16-06-2008 • EHT Visverslagen Index 
• Reacties (3) Reageren?

Vanavond 16 juni. Het is te kort tijd om nog serieus op karper te gaan azen met weer een drukke dag voor de boeg morgen.
Daarom besloten EHR en ik om wederom ‘effe een uurtje’ te gaan snoeken.

Vol goede moed reden we de hemelsblauwe koets richting een water waaraan huizen stonden van de kapitale orde. Niets was hier gemaakt uit blank hout; alles duur en gelakt. Zo ook de drijvende huizen die zich achter de huizen bevonden!
Ik had besloten om mijn nieuw aangeschafte HotChubbie eens te verwennen met twee vlijmscherpe dreggen en de oranje wit gekleurde rakker te gaan leren zwemmen.
Eigenlijk nog te groot voor de tijd van het jaar (ja.... wanneer komt zijn kleine broertje nou op de markt?), maar ik was te benieuwd om te zien wat deze veelbelovende snoekrammer te bieden had. Met een uiterlijk van Bassie de Clown, bewoog hij zich als Adriaan de Acrobaat door het water. Echt, er is geen woord gelogen van de capriolen die deze wonderlijke nepvis maakt en waarover op de HotConcept site (www.hotconcept.nl) gesproken wordt.
Gewoon leuk en hier wordt zeker mee gevangen later in het jaar!
Na wat vermakelijk gepiel besluit ik serieus een snoek te willen vangen en vervang de acrobatische gigaclown voor een klein kunstaas. TimberTiger rules in dit jaargetijde!

Helaas bracht de stekkeuze verder weinig soelaas omdat de onderwaterjungle hier één grote bak ellende was. Ja, zelfs in de luxe woonwijken, schuilt er onder het oppervlak een hoop sjit.
Snel dan naar een stek waar we eerder snoek aan de kieuwen hebben gezeten.
Tien minuten later stappen we uit bij een badkuip die we vanwege het uitzicht maar even de ‘Laatste Halte’ stek noemen. Hier moet je tot laat betaald parkeren en EHR werpt zich op om even een euro in de meter te gooien. Ondertussen werp ik even mijn kunstaasje in en doe een gooi naar snoek.

De verhalen die je zo nu en dan op het internet leest zijn dus waar en ook ik kan nu zeggen: “Ik had geen tijd om na te denken. Het was gelijk bij de eerste worp raak!” Bij het binnenhalen zie ik een kolk achter mijn aas en gelijk een keiharde aanbeet.
Ik roep naar EHR dat ik beet heb en hij komt gelijk aanrennen.

Door de hoge kant is het niet mogelijk om de snoek (categorie: dik en groot) met de hand te landen en moet het rubberen schepnet eraan te pas komen.
Echter, na twee keer scheppen lukt het EHR niet om de vis boven te krijgen. Het net is simpelweg te klein en de snoek wipt zichzelf iedere keer weer handig uit het net. (getuige categorie: dik en groot). EHR stelt voor om een stuk om te lopen naar een lagere wal.
Ik besluit dat ik vanavond niet aan lager wal wil geraken en wil de vis zelf scheppen. Daarvan ga ik spijt krijgen....
Bij mijn eerste poging land ik de dikke vis mooi in het net. Echter, de snoek kan inmiddels lekker wippen en gooit zichzelf weer uit de rubberen kooi.

Dit keer lukt het hem om ook een dreg te vast te trekken in het net en met een klap van zijn kop, schudt hij het aas los. Nog even kijkt hij boos omhoog en zwemt vervolgens rustig weg. Balen! Beginnersfout! Weer wat geleerd! The hard way!

Een klein half uur later weet ik verderop een snoekje op de Timbertiger te haken.
Ook deze moet met het net omhoog gehaald worden. Omdat het formaat van deze rakker een stuk kleiner is, gaat dit ook een stuk makkelijker.

Deze snoek is heel listig aan de zijkant van zijn bek gehaakt en hing dus tijdens de hele dril aan één flinterdun puntje. Over goeie dreggen gesproken! De TimberTiger heeft zijn werk gedaan als we de kleine snoek weer laten spetteren en het langzaamaan echt donker wordt.
Ik besluit voor de terugweg nog even een tandemspinner aan de lijn te hangen en kom 50 meter voor de auto muurvast te zitten aan de bodem. Hier heb ik dus een kunstaasredder voor gekocht. Snel naar de auto om dat ding op te halen (handig om in de auto te laten liggen, zo’n kunstaasredder!) en als we na wat gefrummel de redder laten zakken, zit ook deze muurvast!
Chris van De Snoekbaars had gezegd dat dit dure ding ‘een vrachtwagen naar boven kon krijgen’, dus begin ik aan de vliegerlijn te sjorren.
Na enkele ogenblikken voel ik dat ik lijn kan binnenhalen en terwijl mijn spieren en botten kraken van het binnenslepen (zegt meer over mijn conditie), trek ik op gegeven moment een complete fiets, JA EEN COMPLETE FIETS!!!, met de kunstaasredder boven water!
Kans om het verdronken stalen ros te fotograferen krijg ik echter niet, want na enkele seconden buigt de haak van de spinner uit en zakt de fiets lui naar de modderige bodem. In de redder prijkt een prachtige, groene tandemspinner.
Dus ook de kunstaasredder rules!!

Al met al toch weer een enerverende avond en.... de blank is er sinds lange tijd weer af voor mij! Aanstaande woensdag op karper. Daar moeten we ook nog wat zaken omtrent blank hout afkloppen...

-EHT