GH vs EH Battle - Deel 1 (volgens de GuEsD Hunters) ___ 16-04-2008 • EHR Visverslagen Index 
• Reacties (8) Reageren?

Zoals de trouwe en regelmatige lezers van deze site al hadden begrepen, is er onrust ontstaan in de harmonie die in de club van guEsdHunters heerste.
Niet tussen de gasten onderling, maar een geschil is geëscaleerd tussen de guEsdHunters en nota bene, de EdHunters!


Hoe dit conflict is ontstaan is, net zoals bij zoveel conflicten en oorlogen, niet langer belangrijk. Het punt is bereikt dat de twee kampen nu lijnrecht tegenover elkaar staan en dat er uitgemaakt moet worden wie de meeste vis vangt; de guEsdHunters of de EdHunters.
Ofwel, hebben de gasten hun zeer gewilde guEsdHunters shirt alleen gekregen om de kunst bij de Edhunters af te kijken of nemen de gasten de Edjes eens mee om visles te geven? Hoogste tijd om hierin eens orde op zaken te stellen en alle twijfel weg te nemen over wie de onbetwiste Karpermeisters zijn. En hoe kan dat nu beter dan via een Battle aan de waterkant?

De eeuwige roem en eer van guEsdHunter en EdHunter staan hier op het spel, dus lezers, u kunt zich voorstellen dat we hier praten over een conflict dat op het scherpst van de snede uitgevochten dient te worden.
Omdat zowel de GH’s als de EH’s allen de mening zijn toegedaan dat in liefde en oorlog alles geoorloofd is, werd het hoog tijd om duidelijke regels te stellen aan deze wedstrijd die de goede naam van (guEsd)Hunter zou moeten verdedigen.

Een bijeenkomst werd belegd op neutraal terrein; café De Karpershoek te Amsterdam. Dat er van een ‘gezellige’ bijeenkomst geen sprake zou zijn, werd snel duidelijk toen bleek hoe hoog de spanningen in beide kampen waren opgelopen.
Het verslag dat nu volgt is een verslag dat geschreven is vanuit het oogpunt van een guEsdHunter en derhalve op sommige punten gekleurd kan zijn. U dient hier rekening mee te houden in uw perceptie van de werkelijke feiten.

Stipt om 8 uur betraden ik (red. GHP(eet) en EHT het neutrale terrein waar de regels voor de ultieme strijd beslist zouden worden. Stipt op tijd, omdat in een oorlog accuratesse van uiterst belang is. Hier zou ik onmiddellijk een statement mee zetten. Uit pure beleefdheid was ik met EHT meegereden in de auto. Had ik dit niet gedaan, dan was hij ongetwijfeld te laat geweest. Eindelijk had ik EHT nl. weten te strikken om voor één keer de EHB(OB) te zijn. Iedereen die EHT iets beter kent weet hoeveel moeite het hem zal kosten en begrijpt natuurlijk dat ik hier doelbewust voor had gekozen. Als een EH de voorbereidingen ingaat voor een strijd van deze omvang, met dergelijke, kundige opponenten, mag het niet zo zijn dat later het ongecontroleerd misbruik van alcoholische versnaperingen als excuus kan gelden.

De lift die EHT mij (en op de terugweg ook anderen) bood, was zo redeneerde hij, zijn dekmantel om nuchter te blijven en de GH's drank te blijven voeren, in de hoop dat wij onbewust onze belangrijkste visgeheimen prijsgaven.

Deze aanpak is zoals blijkt een essentieel onderdeel van de EH strategie die deze avond was ingezet. In de hoop om bij de daadwerkelijke Battle ook eens de zoete smaak van een overwinning te mogen proeven wilde EHT met plezier deze avond verstoken blijven van overvloedig drankgebruik.

De Karpershoek te Amsterdam, was rijkelijk gevuld met toeristen en Amsterdammers die rustig een drankje dronken en genoten van de ambiance of het goede gesprek dat zij hadden. Niemand was zich ook maar enigszins bewust van het feit dat deze gemoedelijke Amsterdamse kroeg vanavond het toneel zou zijn van de voorbereidingen van een keiharde strijd die zou gaan losbarsten tussen gepassioneerde sportvissers met eergevoel.

Bij binnenkomst trof ik GHA(rthur) aan de bar die rustig zijn eerste drankje in de hand had. Enkele meters van hem verwijderd stond aan diezelfde bar, EHD. GHA had de strategie goed ingezet. Niet praten met de tegenstander, tenzij dit echt nodig was.
EHH(eineken) sloeg van achter de bar de samenkomst in stilte gade. Er zou nog een behoorlijk beroep op hem worden gedaan deze avond, om de tongen van deze twee strijdende partijen losser te maken.

Warm en hartelijk begroette ik GHA en EHT deed hetzelfde richting EHD. Met stijve bek en gestrekte arm begroetten de GH’s en de EH’s elkaar.

Kort hierna wandelde ook EHR enigszins onzeker de plaats van samenkomst binnen en weldra volgde er een ritueel van aarzelende begroeting richting EH’s en de nederige begroeting richting GH’s herhaalde zich.
De GH’s gekleed in de vertrouwde guEsdHuntershirts; de EH’s hadden het uniform van de EdHunters aangetrokken. Zo konden de beide kampen makkelijk geïdentificeerd worden.

Om het imago van de Edhunters niet te veel te beschadigen hadden de gasthunters afgesproken dat de derde guEsdHunter GHP(eut)een halfuurtje later zou komen. Zo kon het zelfvertrouwen van de Edjes zich ietwat herstellen omdat zij zich even een halfuurtje in de meerderheid waanden. Ondanks dat ze even in de meerderheid waren groeiden de EH’s in die tijd echter maar weinig in moraal omdat zij de twee vakkundige gastsportvissers makkelijk en bijna nonchalant hoorden praten over allerhande zaken.
De eerste winst voor de GH’s was behaald! Drie minder gemotiveerde EH’s en één GH nog achter de hand!

GHPeut kwam, ondanks zijn late verschijning, keihard op door iedereen snerend één enkele HotConcept bal aan te bieden. Hierbij plaatste hij de gevatte opmerking dat de EH’s dan tenminste nog 1 kans hadden om misschien nog een vis te vangen.
GHArthur reeds bekend met de beruchte HotConcept bal, knipte bewust de luchtdichte verpakking rond de enkele bal open om de Edhunters nog meer te overtuigen van de kracht van de guEsdHunters.

De scherpe kruidige lucht ontsnapte direct en verspreidde zich langzaam door het lokaal. Uiteraard een geslaagde poging om de EH’s met hun neus(!) op de feiten te drukken en even leek het zelfs of EHR door de bedwelmende dampen zou flauwvallen. Hij slikte echter twee keer en hervond zich, waarna hij luid lallend de dampen om zich wegwuifde. EHR is zeker wel meer gewend dankzij enkele nachtsessies in dezelfde tent met EHT!

De overige cliëntèle waren echter niet bekend met het fenomeen van een bijzonder sterk riekend aas en links en rechts zagen we armen omhoog gaan die wanhopig snel om de rekening vroegen. Langzaam stroomde de Karpershoek leeg en een half uur was het café nog slechts voor de twee strijdende partijen. De regels konden nu vastgesteld gaan worden.
Aan een tafel namen de twee kampen tegenover elkaar plaats en een ongemakkelijke stilte bleef enige momenten boven de hoofden van de zes strijders hangen.

Wij GH’s besloten zelfverzekerd de stilte te doorbreken en vroegen naar de agenda van deze bijeenkomst.
Kritieke punten waar overeenstemming bereikt moest worden (zoals: aas, lokatie, tijdstip) werden aangestipt.
Het onderwerp van de inzet kwam ter sprake en er werd van gedachten gewisseld over een kostbare trofee, die aan de winnende partij uitgereikt werd.

Toen een van de GH’s de gespannen sfeer probeerde te verlichten met de opmerking: “Heren, wat naar mijn mening belangrijk is, is dat we vooral een gezellige tijd hebben”, kwam de GH in kwestie niet veel verder, want onmiddellijk reageerde EHD, die hiervoor nog weinig gezegd had, nogal gespannen en fel: “NIKS GEZELLIG! KNIKKERS!”

Drie woorden die de rest van deze bijeenkomst typeerden en nog wel enkele keren door beide kampen zouden worden herhaald.

Na deze inmiddels historische woorden brak er een uitgebreide discussie uit over de te stellen gevechtsregels tussen de GH’s en de EH’s waarin over en weer de mannen elkaar probeerden te overtroeven en overbluffen. Schetsen van strijdplannen en lokaties werden getekend. En heen en weer werden steken uitgedeeld die de kennis en kunde van de tegenpartij toetsten, maar iedere poging werd door zowel GH’s als EH’s handig en vakkundig gepareerd. De twee getuigen van dit meesterlijk prik- en steekspel, EHH en de barman Alex, beseften dat hier, in dit café de echte strijd al was begonnen (en volgens sommige reeds werd beslist), zonder dat er nog enige hengel ter hand was genomen. Het betrof hier de strijd der intimidatie!


De gemoederen liepen regelmatig hoog op en telkens wanneer mensen op straat enthousiast de deuren wilden openen van De Karpershoek, keerden zij met de staart tussen de benen huiswaarts bij het zien van de strijd der woorden die in alle hevigheid was los gebarsten.
De GH’s trokken zich regelmatig terug naar een privé vergaderruimte, verscholen achter een deur met het mysterieuze opschrift: W.C.
Pas over enkele weken zal duidelijk worden of deze letters betrekking hadden op de GH’s (We Champions) of dat deze afkorting van toepassing zou zijn op de EH’s (Weer Capituleren!). Vooralsnog wisten wij, guEsdHunters wat deze letters inhielden dankzij de gesprekken die wij in deze ruimte hielden. De EH’s leken zich hier echter enorm aan te storen en telkens als wij weer terug uit onze vergaderruimte kwamen zaten zij intimiderende strijdliederen te lallen.
Na lang en uitvoerig gebakkelei waren de regels der confrontatie definitief opgesteld.
Hierna wisselden GH en EH onderling nog even van gedachten en spraken zelfs over de spreekwoordelijke koetjes en kalfjes. Onderwerpen als zoetwaterbiggen en schubbenvarkens werden opzettelijk gemeden. Hoewel deze gesprekken voor de buitenstaander haast op een prettig gesprek tussen vrienden en kennissen zou hebben geleken, wisten de GH’s en EH’s wel beter: deze ‘losse’ gesprekken waren niets meer of minder dan het heimelijk testen van sterkten en zwaktes van de tegenstander.

Na urenlang met veel geduld de twee kampen bediend te hebben van natje en droogje, besloot barman Alex rond de klok van één uur dat het mooi was geweest. Hij nam afscheid en EHH(eineken) zette de mannen het lokaal uit.

In de koude nacht, namen de strijdende partijen afscheid van elkaar en keerden huiswaarts.
Onderweg schoten ongetwijfeld bij iedereen de beste tactieken door de hoofden om van de GH vs EH Battle een succes te maken.
Aldus een impressie vanuit de zienswijze van GHP. Uiteraard zullen de EH’s een geheel andere impressie van deze avond geven. Echter, dit is de EDHUNTERsite dus wordt ons niet gevraagd naar onze visie; wij delen hem gewoon met u.

De regels zoals die voor de battle zijn afgesproken zijn reeds door EHT in zijn verslag van deze avond beschreven, rest mij niet anders dan -mede namens alle andere deelnemers aan deze bespreking- Alex en Café De Karpershoek te bedanken voor de goede service, gastvrijheid en het mede mogelijk maken van weer een gedenkwaardige dag in de guEsdHunter-geschiedenis