The Ed Hunter that always stays ___ 31-12-2007 EHT Visverslagen Index 
Reacties (3) Reageren?

Het einde van 2007 is in zicht. Normaal is dat er dan een terugblik over het afgelopen jaar wordt gemaakt. Daar heb ik nu geen zin in. Misschien dat we dit begin januari nog een keer doen en misschien ook niet.
Toch is het einde van het jaar zon tijd dat je gewild of ongewild toch terugblikt. Vandaar dan toch maar een relaas van deze kant:

Ik zit hier samen met een belangrijke EdHunter achter de computer en we overzien een hobby, een club waar de laatste jaren hoogte- en dieptepunten in zijn beleefd.

Het is december en ik besef me dat het 5 jaar geleden is dat ik voor de eerste keer eens mee kwam kijken bij wat twee van mijn (in totaal 4) beste vrienden nu aan de waterkant uitspookten.
Inmiddels waren EHD en EHM (EHA kon die avond niet mee, vanwege werk) al lang en breed verslaafd geraakt aan het karpervirus en hadden de club EdHunters opgericht.
Die eerste keer aan de Bosbaan...
Wat was er nu lachen aan het feit dat je midden in de nacht je bed uitgefloten werd door een Optonic en dan vervolgens met een slaperige kop aan een stuk carbon moest gaan staan trekken totdat er een vis boven water kwam?
Vervolgens wegen, foto maken en dan de vis weer terug gooien. Hierna, hopla, gierend stinkend naar de vis, weer je slaapzak in. Echte sport? Ik begreep het niet.


De zwarte shirts en legerjassen waren er al snel bij

Toch vond ik het die eerste keer meteen al leuk.
En toen ik eenmaal doorkreeg wat er allemaal wel niet gedaan moest worden om een fatsoenlijke vis te vangen, toen knijste ik dat hele toneelstuk pas!
Dit hele gebeuren ging namelijk veel verder dan alleen maar een vis uit het water trekken.
Hiervoor moest je weten wat je aan het doen was, waar je dit deed en waarmee je aan de slag ging. Kortom: een gedegen voorbereiding en strategie waren de sleutels tot succes... en dikke vangsten!
Langzaam maar zeker werd ik ook steeds serieuzer en fanatieker. Het duurde niet heel lang voordat ik mijn eerste, duurdere karperhengel (wel 55,00 incl. Molen) kocht en hier een dikke vis mee wilde joekelen. EHT was geboren!

Rustig aan begaf ik me steeds iets meer in het EdHunter wereldje en ik begreep al vlot waarom er een club was opgericht. Immers, een gedegen voorbereiding bepaalt 90% van het succes. Maar voorbereiding (vooral goede) vraagt ook investering en energie. En dat is iets wat je met meerdere mensen (een clubje) makkelijker kan opbrengen.

Om maar te zwijgen van de ideen en plannen die je samen kunt bedenken.
Iedere EdHunter had op zijn manier een rol in die club.
De club van Hunters sloeg dusdanig door dat er zelfs eigen kleding werd aangemeten; de EdHunter gear.

Het vissen op karper begon ongemerkt ook voor mij uit de hand te lopen (op een positieve manier).
Uren brachten de Hunters gezamenlijk door aan de waterkant, waarbij er naast mooie succesvangsten ook weer verhalen werden gedeeld en ik weer het idee had dat oude vrienden elkaar terugvonden.

Dan komt het moment dat er in een club onduidelijkheid of onenigheid ontstaat. Hoe of waarom is 3 jaar later niet langer belangrijk; wat men moet weten is dat het is gebeurd en er dus EdHunters verdwenen.
Een slechte periode, want naast vismaten waren we ook (lang) vrienden van elkaar.


Later kwamen er ook caps en verschillende kleuren shirts bij


The three amigos, 15-09-2002

Toch besloten we om dit initiatief, de EdHunters, geen zachte dood te laten sterven (zoals met ontzettend veel goede initiatieven gebeurt, bij onenigheid), maar de Hunters in glorie te laten voortleven.

Er kwamen ook nieuwe Hunters bij. EHE werd begin 2006 gehuldigd in de Karperhoek, nadat hij al een jaar als guEsdHunter had meegevist. Wederom een lid van de Hunters met zijn eigen specifieke rol in de groep.
Hij en andere EdHunters kwamen door drukte op het werk en dergelijke niet langer meer naar de sessies. Vissen lijkt af en toe net op het gewone leven.

Dan komt het moment dat je als groep besluit om de sportvissers die je een heel warm hart toedraagt en waar je de klik mee hebt, op een speciale manier te waarderen en laat je guEsdHunter shirts drukken. GuEsdHunters Mac, Arthur en niet te vergeten Peuteraar, zijn inmiddels allemaal de trotse bezitter van zon shirt. En wellicht gaan er nog meer volgen.

Tsja, het leven en het vissen gaan door, terwijl je soms wel eens vergeet waar de oorsprong nu eigenlijk vandaan komt.

Zoals eerder gezegd: Hunters gaan en Hunters komen.

Inmiddels gooi ik regelmatig mijn hengels uit en kijk dan tevreden naar de topspullen die ik tussen mij en het water in heb staan (dikke hengels, met dure verklikkers en beukers van molens). Hetzelfde geldt voor de overige Hunters die nog actief zijn. De Hunters zijn qua karakter niet zoveel veranderd, maar wel qua uitrusting.

Wanneer de hobby voor mij een passie is geworden, kan ik nog steeds niet duidelijk aangeven. Toen ik de eerste hengel van 100,00 kocht? Toen ik mijn eerste eigen onderlijnen knoopte? Toen ik mijn eerste eigen boilies draaide? Wanneer de passie toesloeg weet ik niet meer, ik besef me inmiddels wel dat het vissen nu meer dan een hobby voor me is.



EHA, een Ed Hunter van het eerste uur die al lang niet meer gezien is bij de sessies


EHE is blij met zijn eerste snoekbaars

HobbyHunters gaan en PassieHunters komen ervoor terug?

Toch is er 1 grote EdHunter die altijd zal blijven, welke andere Hunters er ook komen of gaan. Hij zal ook altijd dicht bij zichzelf blijven en niet veel willen veranderen in zijn nabije omgeving. Deze Hunter was er vanaf het begin al bij en zal zolang er Hunters blijven vissen, er ook altijd bij blijven. Een actief lid met ook weer zijn eigen, hele, specifieke rol.
Deze hunter heet EHH.

EHH was aanwezig toen de eerste fundamenten werden gelegd voor de club van EdHunters.
Hij heeft naast EHR gezeten en hem van ideen en inspiratie voorzien toen EHR onze prachtige website in elkaar zette.
Op iedere sessie was EHH n van de eerste Hunters die dankbaar de hand geschud werd, als er een prachtige karper was gejoekeld. Hij keek ook altijd tevreden van een afstand toe wanneer de overige Hunters druk in de weer waren met het onthaken en fotograferen van vis.

Zelden vroeg hij op dit soort momenten om aandacht. Omdat hij dondersgoed wist dat zijn medeHunters hem weer in het middelpunt van de belangstelling zouden zetten, wanneer de vis weer veilig in het water terug was gezet.
EdHunter EHH heeft bij alle sessies waar PRs werden verbeterd, zich altijd van zijn beste kant laten zien.
Wanneer de gemoederen verhit raakten in de club, hield hij het hoofd koel. Terwijl hij op andere momenten weer net een discussie een snedige draai kon geven.
EHH is zon EdHunter die altijd wel door een medeHunter wordt opgehaald; zonder mokken of wat dan ook. Puur om het feit dat deze Hunter er gewoon bij iedere sessie bij moet zijn.
Zelfs de guEsdHunters hebben er nooit een probleem van gemaakt wanneer zij EHH een keer mee moesten nemen naar de EdHuntersessies waarvoor zij uitgenodigd werden.

Hunters gaan, Hunters komen, maar EHH blijft er altijd bij.

Ook vandaag schrijf ik dit verhaal terwijl EHH met mij meeleest en mij zwijgend aankijkt.
Vaak hoeft hij ook niets te zeggen, maar alleen maar te kijken, Dat is genoeg om mij aan het denken te zetten en terug te willen kijken op het prille begin. Dat doet deze EdHunter met mij.

EHH kan er ook niets aan doen, maar zijn aanwezigheid zorgt er dikwijls voor dat ik sentimenteel terugdenk aan die tijden dat EHM, EHD, EHG, EHR, EHA, EHH en EHT nog compleet waren. Wat een feest had het geweest als met deze complete club, we EHE hadden kunnen verwelkomen.
Goede tijden, dat begin... soms mis ik het... echt.


EHD vangt PR snoek van 108 cm!

Ik neem afscheid van EHH, geef hem voor de laatste keer deze avond een hand en spreek af dat we elkaar bij de volgende sessie weer zien...

-EHT en EHH
Carpe(r) DM