Vissen is oorlog.... ___ 30-06-2007 • EHR Visverslagen Index 
• Alle sessie-foto's (3) • Reacties (4) Reageren?
“Vissen is oorlog…” schrijf ik pardoes terwijl ik hier naar ome Bob Dylan luister die luidkeels Masters of War door mijn 4-point surround system schreeuwt.

Natuurlijk een volkomen nonsens opmerking, die in tegenstelling tot het welbekende voetbal spelletje volledig de plank misslaat waar het gaat om karperen. En toch… het is lekker de eerste vis te vangen. De eerste vis van een sessie, de eerste vis van het seizoen en de eerste vis die op video genet is.

Na een belachelijk hectische vrijdag en zaterdag sta ik opeens, voor het eerst sinds het Frankrijk avontuur weer aan de waterkant. Voor me strekt het water uit waar we zowel succes- als rampensessies hebben gehad. Terwijl EHT binnen no-time zijn eerste hengel al heeft uitgegooid prik ik pas mijn eerste bankstick in de zachte met gras begroeide oever.

EHT heeft al dagen voorgevoerd en legt uit dat de rietkragen aan weerszijde van de beoogde visplek een hotspot zouden moeten zijn. Verder is er een strook van ongeveer 15 meter uitgelegd, een meter of 25 uit de kant.

De eerste hengel wordt een experiment… in plaats van boilies heb ik mijn zinnen gezet op harde hondenbrokken. De andere hengel wordt uitgedost met een welriekende knoflookboilie.

Ik ben niet zo van het bijvoeren tijdens het vissen dus ik gooi slecht mondjesmaat wat hondenbrokken langs de rietkraag aan onze kant van het water en deponeer vervolgens met een goed gevoel de haak met aas en al op dezelfde plek.
De knoflookhengel werp ik ver het water op en schiet er een stuk of 5 overige knoflookballen bij.

EHT is ondertussen aan de telefoon met EHD en net als het gesprek tegen het einde begint te lopen zien we een loei van een karper tot middelhoogte, vier meter uit de kant opspringen vanuit het water. Niet exact waar we gevoerd hebben, maar het geeft wel even een boost vertrouwen. Lekker hoor.

EHD arriveert ongeveer een uur nadat we hebben ingegooid. Tijdens dat uur heb ik twee mini runs gehad op… let op…. De hondenbrokken! Een keer zelfs zo overtuigend dat ik hem maar effe heb aangeslagen, maar het bleek loos alarm.

EHD zet snel zijn spullen op en toont vol trots zijn nieuwste aanwinst; de zogenaamde 3-seconds tent! Daarover later meer.

Terwijl we lekker aan het keuvelen slaat ineens de knoflookhengel op tilt. Een run van heb ik jou daar luidt mijn eerste karper van het seizoen in. Na een stevige, maar gecontroleerde dril weet EHD de vis vakkundig uit het water te scheppen.
Hij is niet groot, maar het is wel mijn eerste van het seizoen! Opvallend detail: waarschijnlijk is hij ooit aangevallen door een snoek of zo, want er zat wel een hele bijzondere plek op zijn zijkant.

Fotootje nemen en vervolgens weer teruggezet. Het is nog net geen negen uur, dus dat ziet er allemaal goed uit.

EHD besluit dat het tijd wordt om zijn tent op te zetten. Nou ja, opzetten, meer uitgooien.
Nadat hij de tent uit de hoes heeft gehaald werpt hij met de souplesse van een volleerd kogelslingeraar de tent de lucht in.
In mid-air klapt een springveer de tent in model en als het gevaarte de grond raakt staat er compleet opgezette tent. Effe zes haringen in de grond en klaar is Kees… of liever EHD. Wat een uitvinding.

Ik laat me natuurlijk niet kennen en zet met het zweet op mijn voorhoofd zo snel mogelijk mijn eigen tent op. Stretcher er in en klaar voor de nacht.

Ondertussen is er de eerste vier uur vissen veel leven te zien op het water en slaat EHDs pieper aan het stotteren… brasem nummer 1 is een feit. Eerlijk is eerlijk, het was een lap van een brasem, vast een vis van een jaar of 8 oud, maar als aan het karperen bent verwacht je toch iets anders.
Ik besluit een aantal uur later dat ik na mijn hectisch begin van het weekend wel wat extra rust kan gebruiken en duik mijn bed in terwijl EHT en EHD nog even doorgaan.
Opnieuw stottert EHDs pieper, hoewel iets fanatieker dan de eerste keer. Echter, wederom een mooie grote brasem, maar nog steeds geen karper.

Toen werd het stil en zwart, God wat lag ik heerlijk te slapen toen ineens die (ik wil bijna verdomde zeggen) pieper afging! Veel te snel voor mijn doen sta ik naast mijn hengel (wederom de knoflookvariant) en sla aan. EHD en EHT staan terecht versteld van de snelheid waarmee ik uit de tent was, want normaliter ben ik niet zo’n snelle.
Opnieuw draai ik de vis rustig binnen, geef hem wat ruimte om uit te zwemmen om hem vervolgens door EHT te laten scheppen. Een mooie, jonge karper, geen knaller, maar dat vind ik niet erg.

Opeens besef ik dat ik zonder bril of schoenen in mijn onderbroek in de regen sta en besluit daarom maar even mijn loerijzer en een EH-petje op te doen. Gezien de resulterende foto’s had ik beter effe een jogging-broek of zo aan kunnen trekken, want er bleek meer zichtbaar dan de gejoekelde vis.

Het weer is inmiddels omgeslagen en het regent behoorlijk. Ik gooi opnieuw in en ga terug mijn warme slaapzak in. Binnen de drie volgende uren gaat EHDs pieper twemaal af, met tweemaal hetzelfde resultaat: brasem!

Rond half zeven schrik ik wakker van opnieuw mijn knoflookpieper. EHT neemt de honneurs waar en joekelt een puntgave kleine karper. Na wat foto’s te hebben genomen denk ik er even aan om gewoon wakker te blijven. Het weer is immers alweer opgeknapt, nadat het ’s nachts goed heeft geregend. Maar, de tent lonkt en binnen een half uur lig ik alweer onder het dons.

Voor de vierde keer gaat de knoflookhengel af. Ik roep vanuit een nog dichtgeritste tent dat EHD hem moet pakken. Het is echt ongelofelijk, maar na drie keer achter elkaar een karper te hebben gehaakt blijkt de knoflook ditmaal te verleidelijk geweest te zijn voor… een brasem! Da’s dus nummer 5 voor EHD. Totdat hij zijn volgende karper heeft gehaakt draagt hij dan ook de toepasselijke bijnaam de Brasemkoning! (sorry Bertus).

Na nog een klein uurtje zonder leven op de stek besluiten we in te pakken want er komt wel een heel donkere lucht aan. Net nadat ik de tent heb ingepakt (voor de statistieken, EHD ruimt zijn tent tegenwoordig op binnen 5 minuten) vallen de eerste dikke druppels uit de grijze hemel. Je kent ze wel… van die druppels dat je denkt, dat wordt een fikse bui. En dat werd het ook. Binnen mum van tijd was alles dat we zo goed hadden droog gehouden tijdens de nachtelijke buien volkomen doorweekt, zeiknat of hoe je het maar wilt noemen.

Als verzopen katers reden we huiswaarts. Voor mij persoonlijk was het een aardige sessie, maar gezien de staat van dienst van het water waar we aan zaten had er meer in gezeten. Het had natuurlijk leuker geweest als EHD ook een karper had gevangen. Maar goed, terwijl ik dit verslag schrijf is hij bezig de schade in te halen op het KKW, dus wie weet is de titel brasemkoning binnenkort weer vacant.

En, oh ja, ik zeg het niet snel, maar wat betreft Masters of War… de versie van Eddie Vedder is toch wel effe een stukkie beter. (zie het Tribute Concert to Bob Dylan)

-EHR