Etang Le Fays ___ 05-05-2007 • EHT Visverslagen Index 
• Alle sessie-foto's (1) • Reacties (7) Reageren?

Het is inmiddels alweer een week geleden dat we midden in de nacht vertrokken, richting Frankrijk om eens een dag of 5 serieuze, grote karpers te joekelen.
En... wat hadden we een zin, zeg!

 

Na een rit van ruim 6 uur, wisten we zonder al teveel omwegen, maar wel met behulp van een aantal geprinte routebeschrijvingen en een TomTom zonder oplader (“zet hem effe an en dan snel weer uit om batterij te sparen”) bij het pittoreske meer aan te komen.

Alle andere vissers voor die week waren al gearriveerd, dus na een snelle kop koffie werden de stekken toegewezen.

De Hunters kregen een prachtige dubbele stek, begrensd door twee enkele stekken, waarvan we er eentje zouden innemen. De andere stek zou leeg blijven; het zag er goed uit.

 

Ralf, een Nederlandse vriend van de eigenaar liep met ons mee en gaf ons een fiks aantal tips over het water en hoe je het beste de grootste vissen zou kunnen vangen.
Nadat we het Hunterkamp voor die week ingericht hadden, liepen we nog even terug naar Claire en Marc, de eigenaren van het water.
De gevaarlijk ogende poolhonden, bleken bij nader inzien schatten van beesten. Marc babbelde wat met ons en toonde ons ondertussen het vangstenlogboek met de vangsten van de week ervoor. Ruim 60 vissen gevangen van aanzienlijk gewicht! Het werd echt steeds beter.

Dan was het moment daar om de hengels te water te laten. Iedere Hunter koos zorgvuldig zijn stekken (gesteund door de adviezen van Ralf) en variatie van verschillende smaken aas werd op de hairs geprikt.
Uiteraard zou 1 hengel de hele week met Roloboilie behangen worden. PVA foam, PVA string en dynamitesticks... niets was te gek en alles werd in stelling gebracht.
Rigs op de juiste plek, stoelen uitgeklapt, een paar biertjes halen en wachten op de eerste run.
Een heerlijk zonnetje verwarmde het sprookjesachtige meer.
Tot het avondeten hadden we geen run.

Jan van karpervisvakanties.nl had ons geadviseerd om inclusief eten te boeken; we zouden hier geen spijt van krijgen. Hij heeft meer dan gelijk gehad, want ieder ontbijt en diner was uit de kunst. Later hoorden we dat Claire kokkin was geweest in een bekend Engels restaurant.

Marc vertelde ook nog iets over Rod Stewart, maar of die nu echt bij Claire gegeten had of ooit eens een keer door het raam van het restaurant naar binnen had gekeken?
In ieder geval was het eten en de service hier geweldig!
Op advies van Ralf lieten we Marc met zijn fluisterboot een brede voerstrook aanleggen van pellets en onze boilies. Dit om de vis te lokken en daarna op de stek te houden.
Voor echt fatsoenlijke prijzen kon je bij Marc alle soorten groundbait kopen (mais, hennep, pellets, kikkererwten etc.) en op je stek laten gooien. Gedurende de vakantie hebben we er zo’n 70kilo voer in laten gooien.
Toen begon het wachten... die avond geen runs. De volgende dag ook geen runs. Wel kwam er een ontzettend lagedruk gebied aanzetten met waarschijnlijk veel regen en ook onweer.

Niet gunstig voor de vis en voor de vissers in hun Spartaanse tentjes.
Voordat de regen intrede deed, functioneerde de droge landingsmat op een heel andere manier dan we gedacht hadden.

In de ochtenden hoorden we af en toe een verdwaald verhaal van een andere visser die een kleine karper had weten te haken of er een verspeeld had. Maar echte grote verhalen bleven uit.

Tijdens de lunch bestelden we bacquettes met heerlijk beleg. Deze werden compleet in aluminiumfolie langs gebracht en zorgden voor een lichtpuntje in de verder vangstloze dagen.

Hoeveel pech kun je hebben? Precies in de week dat je alles op alles gaat zetten om een paar zoetwatervarkens te joekelen, hebben we te maken met een totale weersomslag waardoor alle vis stil gaat liggen!

De enige vissen die leven in de brouwerij veroorzaakten waren de honderden snoeken die het meer ook rijk was.
En dan tot de ontdekking komen dat je geen roofvismateriaal bij je hebt...
Om toch bezig te blijven, maakten we onze eigen kunstaasjes van aluminiumfolie en popup boilies en EHR besloot zelfs op de Predatorstick over te stappen; een stuk hout, met hieraan een vislijntje en een stukje roofaas. Met deze acties hadden we een aantal keren bijna beet, maar een Esox uit het meertje trekken lukte niet.

EHD haakte tijdens de trip wel een keer een snoek bij het binnendraaien van zijn boilie. Toch nog wat gevangen!

Toen kwam de regen. En het bleef regenen. Het slechte weer verlichtte de gemoederen van de blankende Hunters nu niet echt.

Op de laatste nacht vertrok er rond half vijf een fluiter op de rodpod van EHD. Hij had een behoorlijke karper gehaakt!!! Dan toch nog een knaller om de eer van de Hunters te redden?
Behendig drilde EHD de zware vis, maar vlak langs de kant besloot de vis om de lijnen van EHT op te zoeken en zich hiermee van de haak te kunnen ontdoen. Het feest was compleet! 5 dagen geen runs en dan op het laatste moment wel een dikke vis, die vlak voor de kant los weet te schieten.

Gedesillusioneerd ruimen we woensdag morgen in de regen onze spullen op en zetten alles kletsnat in de auto. Wat een anticlimax! Zoveel voorpret en zoveel verwachtingen en dan zo weinig resultaat. En gewoon twee dagen onafgebroken doorbrengen onder je visparaplu...

Toen we bij het meer vertrokken stond de teller van alle vissers bij elkaar (twaalf stuks) op 6 vissen, waarvan 2 boven de norm (meer dan 30 pond).

We hebben echt alle mogelijke methodes toegepast (voordeel als je 120 uur aan de waterkant doorbrengt), maar niets heeft gewerkt, omdat de vis gewoon aan het schuilen was voor het hondenweer. Het heeft absoluut niet gelegen aan de gastvrijheid en de service van Marc en Claire, die was namelijk onovertreffelijk!


De weergoden zijn niet met de Hunters geweest tijdens deze trip, maar we hebben inmiddels al wel besloten dat we volgend jaar zeker revange gaan nemen!!!

We hebben in ieder geval voor 2007 een hoop goed te maken op de Nederlandse wateren en kunnen achteraf toch wel terugkijken op een gezellige midweek Frankrijk.

-EHT