Whoop! There it is… ___ 18-02-2007 • EHR Visverslagen Index 
• Alle sessie-foto's (1) • Reacties (4) Reageren?
“Hey heb je een nieuwe hengel?” zegt EHD. Maar, dit is niet het geval, ik heb ‘m al een tijdje maar niet veel gebruikt. ‘Oh,’ zegt hij, ‘nou wel een mooi ding. Tweedelig, netjes hoor.’

 

Kwart voor acht zondagochtend rijdt EHD’s bolide voor. Met een hengel in de ene hand en slechts 1 plastic tasje in de andere hop ik de auto in en zeg môgge.
Nadat we voor EHT’s huis van auto wisselen rijden we gezamenlijk naar de eerste kletsplek, een zogenaamde hotspot. Je weet wel… zo’n hotspot waar iedereen die je spreekt ooit een metersnoek heeft gevangen, maar waar jijzelf nog nooit een tikkie aanbeet hebt mogen voelen. Anyway, ooit moet de eerste keer zijn, nietwaar.

Eenmaal aangekomen bij de ‘hotspot’ worden de diverse kunststof voorwerpen al snel het water in gemikt. Naarmate we meer snoeken breidt de bonte verzameling aan kunstaas zich rap uit; ditmaal werden onder meer de Illex Freddy Catwalk, Mepps super-spinners en de Australian Timber Wolf getest.

Een klein halfuur later; niemand heeft nog een tikkie gevoeld en enigszins nonchalant werp ik mijn lure langs de oeverzijde. Gooi ik me toch effe handig over een overhangende tak. Nou ja niks aan de hand, het is immers aan mijn kant dus die krijg ik er wel uit. Terwijl ik mijn hengel achter mij laat hangen, worstel ik toch enigszins met de overhangende tak, zit toch een beetje meer in de… Knak (lees droge krak…). Ik denk nog bij mezelf “Hmmm… dat klonk niet als het breken van een tak.” en als ik mij omdraai blijkt dit ook. Ik kijk nog net op tijd om het topje van mijn hengel langs de lijn naar beneden te zien glijden. En eerlijk waar… ik heb geen moment gevloekt.

Ik heb helaas geen tweede hengel bij me dus dan maar een beetje improviseren, en ik grijp een Leatherman en knijp het overtollige deel van de top van mijn hengel. Zo die is tweedelig af… vanaf nu is ‘ie driedelig.

Een kwartiertje later houden we het voor gezien op deze stek en besluiten na een warme kop koffie een andere plek te proberen.

De tweede plek van de sessie is een veel groter water en dus eigenlijk niet zo geschikt voor mijn Timber Wolf. Vandaar dat ik maar een groter en zwaarder kunstaas (zie foto) aan mijn lijn bind. Achteraf weet EHT mijn te informeren dat het voorwerp veelal gebruikt wordt voor trolling. Ik gebruik het echter voornamelijk om een langere afstand te overbruggen en het kunstaas als het ware over het wateroppervlak te zeilen.

Het eerste kwartier ziet er niet veelbelovend uit, want wederom heeft niemand een aanbeet te melden. Terwijl ik na een kleine twintig minuten overweeg over te stappen op een ander kunstaas voel ik opeens een tik op mijn hengel! “Hebbus!!” Roep ik naar EHD en EHT die beide al snel hun lijnen binnendraaien en mij te hulp schieten. Let wel… de enige snoek die ik ooit heb gevangen was welgeteld 20 cm, dus dit zou wel eens een nieuw vis-hoogtepunt voor mij kunnen worden (als ik hem maar aan het lijntje hou).

Niet veel later zie ik een bek met tanden boven het wateroppervlak verschijnen. Fuck denk ik bij mezelf. EHD weet van wanten grijpt de snoek in één beweging via een nekgreep uit het water.
K-ristus wat een apparaat, mompel ik terwijl EHD de vis op de grond legt. Voor mij ligt een 70 centimeter lange ‘Black n Dekker Vreetmachine’ met zo’n blik van: ‘Wat nou??!!’

“Ok…” zegt EHT “en nu pak je hem dus op met de kiewgreep.” Mijn eerste reactie: De kiewgreep? De kiewgreep?! Je kan me wat, ik raak dat beest dus echt niet aan hoor. Maar, als EHD en EHT mij het een en ander uitleggen blijkt het allemaal niet zo heel schokkend, hoewel ik nog steeds zeer veel respect voor de snoek en het arsenaal aan tanden heb.
Na snel een reeks foto’s te hebben genomen zet ik mijn eerste vangst van 2007, alsmede mijn eerste volwaardige snoek, weer netjes terug. Wat een kick zeg!
Ik bedenk me later pas dat ik mijn eerste echte snoek op een gebroken hengel heb gevangen! Maakt het natuurlijk wel meteen weer extra speciaal.

Niet lang na mijn vangst besluiten we nog snel een derde en laatste plek te bezoeken, maar het mocht niet baten. Mijn dag kon natuurlijk niet meer stuk en het visvuur is weer eens goed opgestookt. Binnenkort nog maar eens een poging wagen en hopelijk weet ik dan wel mijn hengel heel te houden.

-EHR

Ok... nog één keer dan!