Kerstkletsen 2006 ___ 26-12-2006 • EHT Visverslagen Index 
• Reacties (4) Reageren?
Het buikje nog vol van het Kerstschransen op 1e Kerstdag (en de heerlijke huisgestookte cognac die mijn broer EHR schonk), zat ik vanochtend om kwart voor acht in de auto om guEsDhunter Peet op te halen.
‘Wat bezielt je om op 2e Kerstdag zo belachelijk vroeg je bed uit te rollen?’


Smeagol?
Nee, Raar… PeuteRaar

Ik vraag het me maar niet meer af; ik berust er inmiddels in dat ik volledig door de visgriep ben aangestoken. Nou ja, berusten..? Met deze soort griep is rusten ver te zoeken; getuige het feit dat ik op deze feestdag zo onaards vroeg onderweg was.

Rond half negen zijn we op de plek van bestemming aangekomen.
Wanneer we de hengels uit de auto trekken, zien we verderop een eenzame visser wat werpen en binnenhalen. Door de druilerige bewolking weten we niet zeker of dit onze gastheer Peuteraar is (www.peuteraar.nl ). Peut heeft immers de aanzet gegeven om op 2e Kerstdag te proberen gezamenlijk een visje te verschalken.

Als we de visser naderen worden we vrolijk begroet met een knipoog en een: “Sodemieter op! Wat moeten jullie hier?” Het is inderdaad de Peut en we werpen een hengeltje bij.
Peut vertelt ondertussen dat hij met de blinker al een paar brasems en een voorn heeft weten te haken. Momenteel vist hij met dood aas in de hoop hier snel een klapper van een snoek op te krijgen.
Vijf minuten later gaat mijn telefoon. EHD is onderweg en had wat meer moeite met afscheid nemen van zijn warme kussen.

Nog geen kwartier later staan er vier mannen onder een donkergrijs wolkendek te vissen op de stek waarvan bewezen is dat deze regelmatig metersnoeken oplevert.
Voor ons levert het eerste uur echter weinig op.

Rond tien uur even een bakkie en vervolgens even aan de andere kant van het water proberen.
Dit blijkt geen vruchtenloos plan, want al bij de eerste keer inwerpen, heeft EHD er meteen een zoetwaterluipaard aanhangen.

Moeizaam onthaakt EHD de vis. Niet omdat deze zo ingewikkeld gehaakt zit, maar omdat hij zo’n last van zijn rug heeft dat hij nauwelijks kan lopen.

Gelukkig geen metersnoek want anders had EHD hem met zijn rug echt niet kunnen tillen.
Na wat fotootjes laat EHD de 70 centimeter lange winterrover weer zwemmen.
Inmiddels zijn Dr. Dré en Ronald van de HardHats ook gearriveerd (www.hhrvisteam.nl ) en smijten er op los dat het een lieve lust is.

Ondertussen gooien Peet en ik er ook driftig op los; we hebben na het zien van die eerste snoek nu dubbel zin om er zelf ook één te haken.


Ronald en Dr Dré sont arrivée

Peet heeft met zijn imitatiesnoekje een vastloper en omdat hij toch aan het kunstaasje gehecht is, besluiten we om mijn nieuw aangeschafte kunstaasredder in te zetten.

Ja, ja... een heuse kunstaasredder. Niet zo één met een rubber bootje en Greenpeace op de zijkant, maar een metalen raket met ketting om het aas tussen de bodemtakken weg te trekken.

Als we echter net onderweg zijn met de reddingspoging, knapt het fragiele nylon lijntje dat het kunstaas aan ons verbindt en is de imitatiesnoek voor eens en voor altijd hopeloos verloren op de bodem.

Peet wil zich geen twee keer stoten aan dezelfde steen en wikkelt de dunne nylon lijn af en spoelt een dikkere lijn op zijn molen.


De zilveren ridder;
kunstaasredder in nood

Op datzelfde moment zien we aan de overkant Peuteraar door het riet struinen om zo te proberen de snoek te slim af te zijn.
Voor we het in de gaten hebben is het alweer half twaalf. Nog effe een bakkie met de groep en dan weer op huis aan om aan alle andere Kerstverplichtingen van 2e Kerstdag te gaan voldoen.

Ik had de hele sessie geen pruiken op mijn molen, geen vastlopers, geen koude voeten en... geen snoek.
Toch een tevreden gevoel, want we hadden droog weer en waren in goed gezelschap.

-EHT


IS HET GEEN KERSTPLAATJE?
EHD kletst tijdens Kerst 2006