Peuteren in Augustus ___ 27-08-2004 EHM Visverslagen Index 
Alle sessie-foto's (4) Reageren?


Weerbericht, 25 augustus 2004, om 16.49 uur. Morgen geleidelijk minder buien, aanhoudend fris.

"Een lagedrukgebied boven de Noordzee verplaatst zich langzaam in oostelijke richting. Buiengebieden ervan trekken soms vergezeld van onweer van zuidwest naar noordoost over ons land. Daarbij valt plaatselijk flink wat neerslag, gemiddeld 10-15 mm, maar op enkele plaatsen in het westen en noorden tot morgenochtend mogelijk 15-25 mm.
De zuidwesten wind is matig, aan de kust vrij krachtig, 5".

Vanachter mijn pc op mijn werk volg ik aandachtig de weerberichten via het internet: alleen maar regen en onweer in deze kletsnatte augustusmaand. Ik heb trouwens geen pc nodig om tot deze conclusie te komen. Ik hoef alleen maar door het met druppels bedekte raam naar buiten te kijken. Al de hele ochtend is het bar en boos en rond de klok van drie uur bel ik 'peuteraar' Rolo om nog eens overleg te plegen mbt onze geplande ?PEUTER-EH-SESSIE' van vanavond. We hebben er allebei enorm veel zin in, want we gaan naar hét water, waar wij allebei ons hart hebben verloren, waar wij als kinderen al zwommen om jaren later terug te keren als karpervissers, waar iedere vis die op de kant komt dubbel telt en elke verspeelde vis dubbel zeer doet.

Na een kort gesprek besluiten we het aan te kijken. De sessie is nog een paar uur weg en het kan natuurlijk zomaar ineens opklaren. 'This is Holland, man'. Wij spreken de gedachte niet tegen elkaar uit, maar ik weet dat wij hetzelfde denken: soms moet je niet tegen alles in willen gaan vissen en moet je de voerbeurten van de dagen ervoor maar als verloren beschouwen. Als het weer echt niet mee wil werken houdt het op, want vissen met bliksem gaat ons te ver. De criteria die gelden zijn eigenlijk heel eenvoudig: enigzins droog de tent kunnen opzetten en geen onweer. Voor de rest zijn wij uit hetzelfde hout gesneden, want het maakt ons geen bal uit of het nu sneeuwt, vriest of wat dan ook. De roep van de mooie vissen op dit prachtige water is vele malen groter.

We besluiten het dus aan te kijken tot vlak voor de start van de sessie en dat blijkt achteraf bezien een verstandig besluit. Het klaart lekker op en een uur eerder dan afgesproken zijn wij al op de stek. We moeten nog een keer schuilen onder de grote rolo-plu tijdens het opzetten van de hengels, maar gelukkig trekt deze bui weer snel over. Tegen de klok van acht uur liggen de hengels op de beoogde plekken en het grote wachten kan beginnen.

Om een uur of half negen komt mijn vismaat Danny (EHD) op bezoek. Helaas kan hij door omstandigheden deze week niet vissen, maar hij komt wel even kijken hoe het gaat. Als EHD na een gezellig babbeltje en een lekker wijntje rond de klok van tien weer naar huis wil gaan krijgt Rolo een felle piep op zijn rechterhengel. Even blijft het stil, maar dan maakt een keigave run een einde aan alle onzekerheid. Rolo pakt de hengel van de steunen en drilt uiterst soepel de eerste aanbeet van de sessie in het net. Lekker, hoor! Een prachtige spiegel van ruim 21 pond en 85 cm lang wordt vakkundig op de gevoelige plaat vastgelegd door EHD. Veel mensen staan daar misschien niet bij stil, maar het goed fotograferen van een mooie vis is een kunst.... en hij kan dat, het bewijs zie je hiernaast. De peut met een beauty.

De vis krijgt zijn vrijheid terug en wij genieten met zijn drieën van de aanblik van de wegzwemmende karper in dit kraakheldere water.

Rolo met de eerste vis van deze PEUTER-EH-SESSIE en het is meteen een twintiger (21p)

D'r schiet mij iets te binnen uit de een of andere film over karpervissen (?donkere spiegels op helder water'), maar de gedachte is net zo snel weer weg als de spiegelkarper.

EHD is inmiddels naar huis en de peuteraar heeft een hengel die opnieuw op het juiste plekje terug moet worden gelegd. Dit blijkt nog een hele opgave, omdat het inmiddels pikdonker is en precies langs een overhangende boom moet worden geworpen. Tijdens de eerste worp gebeurt datgene waar wij het meest bang voor waren: de rig vliegt door de takken van de boom en zit vast. Dit zat d'r in, want om het juiste plekje te bereiken was een risicovolle worp vereist. De lijn wordt uiteindelijk zonder breuken uit de boom gehaald, maar is wel beschadigd. Nu is is het een kwestie van niet je geduld verliezen. De tube en rig worden meters opgeschoven en de beschadigde lijn wordt verwijderd. Rolo heeft een goed plan, want hij omzeild de boom door rechts van de stek het riet in te lopen. Zo heeft hij geen last meer van de boom tijdens de worp. Het probleem is wel dat hij nu niet goed meer weet waar hij precies heen moet gooien, maar gelukkig heeft hij mij als scheidsrechter. De eerste worp is perfect en landt precies ?on the spot'. Da's lekker, natuurlijk. Rolo komt terug uit het riet en legt de hengel met de baitrunner open op de steunen. Als hij de swinger op de lijn bevestigt gebeurt iets ongelooflijks. De molen begint in rap tempo lijn af te geven en een onmiskenbare run is een feit. Allebei kijken wij verbaasd, want dit lijkt wel een scène uit een oude 'stomme' jaren 50 film. Een geluidloze run!

Bekomen van de verbazing slaat Rolo toe, maar wordt door ondergetekende even gewezen op het feit dat hij nu aan de beurt is. Meteen krijg ik de hengel in de handen gedrukt en de dril kan beginnen. De vis is duidelijk al over het steile talud heen de diepte in gedoken en ik voel de lijn over de rand schuren. Minimale druk geef ik en langzaam weet ik de vis weer ?los' te krijgen, hoger het water in. De rest van de dril verloopt moeiteloos en een prachtige 17 ponds spiegel (82 cm) valt mij ten deel. Rolo en ik genieten met volle teugen. Twee mooie spiegels binnen het halfuur is op dit water iets waar je blij mee moet zijn.

Na de gebruikelijke foto's en het wegen en meten nemen wij nog een lekker wijntje. Dit is echt genieten. De sessie kan eigenlijk al niet meer stuk en we hebben nog zeker 10 uur te gaan! Rond middernacht besluiten we ?de zak' op te zoeken. Volle goede moed nemen wij afscheid met de gebruikelijke woorden: ?ik zie je over een uurtje'.

EHM met met het resultaat van een geluidloze fluiter

Rond de klok van half twee wordt ik gewekt door een ontiegelijke fluiter op een van mijn hengels, die ver uit de kant liggen geposteerd, aan de rand van een steil talud. Een sterke vis wordt naar de kant gedrild en Rolo ziet als eerste dat het een groter exemplaar betreft, in ieder geval een dikke twintiger. En weer een spiegel. De vis duikt pal onder de hengeltop richting bodem en uiteindelijk weet hij zich in iets vast te draaien. KUT! Veel druk zetten is nu een slecht idee, maar ik sta wel pad. Rolo schijnt met zijn lamp in het heldere water, dat bij de kant zo'n kleine 2 meter diep is, en tot onze verbazing kunnen wij de vis zien liggen! En hij zit vast in het wier!

Na wat overleg blijkt toch dat er maar een ding opzit, EHM moet het water in. Het is niet mijn favoriete bezigheid, maar voor zo'n mooie vis heb ik het wel over en ik heb EHD het tenslotte vaker zien doen. Het water is niet koud (19 graden), maar het is toch dieper dan verwacht en ik moet zwemmen. Uiteindelijk laat ik mijn hand over de nylon lijn glijden en voel de tube in het wier steken. Bij de tweede poging trek ik een enorme pol uit de bodem en hoor ik aan Rolo's reactie dat de vis los is. Als ik mijn bijna 100 kilo de kant op hijs zie ik dat Rolo de compleet uitgetelde twintiger het net in laat glijden. YES! Kijk, dát noem ík nou peuteren.

Na weging blijkt het om een mooie 25 ponds spiegel (85 cm) te gaan en natuurlijk zijn wij apetrots. Ik zeg met nadruk wij, want we vangen ze samen. Volgens een enorm ingewikkeld systeem, ontsproten aan het brein van EHD, worden de vissen om en om gedrild (evt verzoeken om nadere uitleg alleen per mail svp). Mijn hengels worden weer richting rand talud geslingerd en we zoeken ?de zak' weer op.

Om 4 uur is het dezelfde hengel die het uitgild en dit keer is het weer de beurt aan Rolo om de vis binnen te drillen. Dit doet hij moeiteloos en ik schep voor hem een prachtige 18 ponds spiegel (69 cm). Een dikkertje met een hoog knolgehalte, maar ook hier zijn wij weer erg blij mee. Wat een topsessie, 4 runs en alle vier verzilverd! En allebei een twintiger ook nog! Ook het resultaat van de eigen geknoopte rigs stemde tot tevredenheid. Wij vissen allebei met combi links en konden viermaal constateren dat de vis keurig in de zijkant of in de onderlip werd gehaakt. Top.

EHM met zijn prachtige 'losgepeuterde' spiegel van 25 pond

de peut met de laatste van de sessie

Na deze vierde onderwatergrazer (leuke term EHT) blijft het verder stil tot een uur of half zes in de ochtend. Het is weer dezelfde hengel op links die piept, maar aan de piepen te horen vermoed ik dat het om een brasem gaat. Rolo komt ook de tent uit gekropen als ik aansla en is getuige van een bizar voorval. De piepen blijken afkomstig van een plaatselijke uil die in mijn lijn met swinger is gevlogen. Kennelijk zat hij vast en is hij (zij?) pas losgekomen toen ik de hengel optilde. In de schemering van de ochtend en na een erg korte nachtrust was mij niets opgevallen! De uil blijkt gelukkig ongedeerd en kiest het hazepad! Misschien was deze nachtjager zo onder de indruk van onze aanpak dat hij zich wilde aansluiten bij de Ed Hunters? Wie weet. Mocht hij zich nog melden bij een volgende sessie dan heb ik in ieder geval al een naam voor ?m: EHO, oftwel Ed Hunter Oehoe. Misschien dat ie mijn lijnen wil uitvliegen? Nooit verkeerd natuurlijk een familiar bij het karpervissen!

Rond een uur of 10 in de ochtend pakken wij tevreden in. We hebben het gevoel dat we op het juiste moment op de juiste plaats aan het vissen zijn, jammer dus dat we weg moeten. Op een water als dit moet je oogsten als de mogelijkheid zich voordoet, want het grootste deel van het jaar is het gewoon hard werken voor een vis. Zowel Rolo als ik kunnen daarover meepraten ('breek ons de bek niet open').

Het was een onvergetelijke PEUTER-EH-SESSIE. Ik heb genoten en ik hoop de jullie daar iets van hebben kunnen proeven. Vergeet niet de site van de peuteraar te checken (KLIK DAARVOOR OP DE BANNER RECHTSONDER), want die zal ook uitpakken mbt deze sessie en jullie uiteraard trakteren op een prachtig relaas in de bekende meeslepende en pakkende huisstijl.

Tight lines en tot een volgend avontuur.

-EHM

GA NAAR DE SITE VAN DE PEUTERAAR