Leuke September Sessie ___ 12-09-2004 EHM Visverslagen Index 
Alle sessie-foto's (2) Reageren?


Vraag mij niet door welke samenloop van omstandigheden het zo is gekomen, maar ik zit op zaterdagmiddag in mijn eentje ergens in de polder, met een opgezette vistent, mijn Spro's liggen op de steunen, maar ik kan niet vissen omdat ik geen landingsnet bij mij heb. Foei EHM, dat gebeurt je niet gauw! Maar er is een eerste keer voor alles zeggen ze. EHD zal pas over een uur komen dus ik heb uit verveling maar vast het kamp opgezet. Nu is alles gedaan wat ik mogelijkerwijs kan doen, dus wachten dan maar.

Als ik vanuit mijn stoeltje over het prachtige polderwater uitkijk, de stevige wind in mijn nek voel blazen en zie hoe dezelfde wind golfjes op het water veroorzaakt, realiseer ik mij ineens verschrikt dat visjaar 2004 op zijn einde loopt. Het is namelijk half september, de goede tijd breekt aan, dat wel, maar vorig jaar was het met een koude golf in oktober ineens afgelopen. De kans bestaat dat de geplande vistrip naar Lac de la Liez (Frankrijk) in oktober weleens mijn laatste wapenfeit van 2004 zou kunnen worden. Ik hoop het niet.

Zo terugkijkend over het afgelopen jaar besef ik mij dat het een enorm rommelig visjaar is geweest. Na onze eerste kennismaking met het karpervissen in 2002 , werd in 2003 begonnen met het serieusere werk. Het werd een ?topjaar' met voor ons prachtige resultaten. Zoals iedereen weet is het tweede jaar, vanwege de successen van het jaar ervoor, altijd het moeilijkst en die wet blijkt voor Ed Hunters ook te gelden. 2004 is geen gemakkelijk jaar geweest: hard werken, veel nieuwe dingen uitproberen en weinig vangen, met af en toe wel een prachtige bonus. In denk dan bijvoorbeeld aan mijn 35 ponds schubkarper, waar ik in juli onverwachts ineens tegen aan liep. Verder werden onderling tussen de Hunters ook de nodige woorden gewisseld over de beleving van het karpervissen als hobby. De een vind de ander te fanatiek en omgekeerd. Van sommigen Ed Hunters werd in heel 2004 zelfs geheel niets vernomen. De sterken blijven altijd over, dat is een feit en het kan denk ik geen kwaad om je af en toe eens te uiten. Dan blijft alles voor iedereen tenminste doorzichtig.

Turend over het prachtige water bedenk ik mij wat ik kan verwachten van onze sessie van vandaag in de ondiepe polder. Wij weten dat je hier in het voorjaar prachtige vissen kunt vangen, omdat het ondiepe water aansluit op veel groter water. Wanneer het ondiepe water in het voorjaar opwarmt en de paai in zicht komt dan is hier alles mogelijk.

Kijkend naar de mooie westenwind die over het water blaast vraag ik mij af wat wij hier vandaag doen. Moeten wij nu niet aan het ?echte water' zitten? De diepe plassen waar de kanjers momenteel in beweging worden gezet door de wind en de aankomende koudere tijd. Gaan de bonusvissen nu niet een buffer opbouwen voor de winter?
Moeten wij niet gaan oogsten? Straks is het weer winter en dan is alles weer anders. Ik neem mij in ieder geval voor om de komende maand iedere kans op een sessie op groot water aan te grijpen, maar voor vandaag concentreren wij ons op onze polderstek. Wij hebben hier geen ervaring in deze tijd van het jaar en als je het nooit probeert zul je het ook nooit weten. Dat is een feit.

Ik neem even een sprongetje. Het is inmiddels rond de klok van half tien en al donker. EHD en ik hebben vandaag allebei gewerkt en zijn moe. Nog effe een biertje in het kader van het onthaasten en dan maar lekker vroeg de zak in. De hengels zwijgen al sinds vanmiddag en we weten absoluut niet hoe dit gaat aflopen. EHD heeft gelukkig meer vertrouwen in een goede afloop als ik.

Om 10 uur liggen wij al met het licht uit op de stretchers als mijn sounderbox in de tent uit het niets begint te krijsen. Wat een fluiter! Het is de linker hengel vlak onder de eigen kant, waar nog geen meter water staat. Een paar seconden later sta ik met een kromme hengel in mijn handen te drillen, de harde westenwind blaast schuin in mijn nek en voelt koud aan. Dat het geen kleintje is voel ik meteen. Na een mooi gevecht en nog een paar kleine uitvalletjes voor de kant kan EHD mijn negende twintigplusser van 2004 scheppen. De vis blijkt een paar gram meer dan 10kg te wegen en ik ben hartstikke blij. Daar doen wij het voor. Wat een beauty.

Na foto's te hebben genomen van deze prachtige oerhollandse poldervis wordt de hengel weer beaasd en terug gelegd op dezelfde plaats. Wat voer erbij en klaar. EHD en EHM zoeken de zak weer op. Na een paar uur heerlijk uitrusten in de zak is het rond de klok van 2 uur dezelfde hengel die begint te krijsen. Weer een machtige uithaal en deze keer is het EHD die de vis mag drillen. Het blijkt een herhaling van een paar uur terug want wederom blijken wij een aanzienlijke karper te hebben gehaakt. Na een vlekkeloze dril van de kant van EHD mag ik de vis voor hem scheppen. En weer een twinigplusser.

 

 

Deze is 200 gram zwaarder als de vorige en als EHD de vis bestudeerd blijkt het een bekende: ?Staartje?. Drie maanden geleden had hij de vis, herkenbaar aan een gehavende staartlob, hier ook al eens gevangen. De vis is duidelijk zwaarder geworden en wij zijn dan ook benieuwd of wij hem volgend jaar nog eens mogen begroeten om kijken wat hij dan doet.

EHD zet Staartje terug in zijn element en wij zoeken de zak weer op. Wat nu volgt betitel ik altijd als een militaire dril. En dan zijn er nog mensen die beweren dat karpervissen geen sport is.

Om 03.15 uur gaat de hengel van EHD af die tegen de overkant aanligt. Deze keer geen twintigplusser, maar een 12 ponder. Maar vangen is vangen en het is toch weer een mooie vis. De vermoeidheid begint mee te spelen en EHD schat even de kant een beetje verkeerd in. Als hij zijn vangst wil terugzetten zakt zijn linkerbeen tot aan de knieholte in het nachtelijke water. Lekker, hoor. Broekie uit en te drogen hangen. Na wat geklaag over koude voeten van de kant van EHD gaat het licht weer uit en proberen wij weer wat te pitten.

 

Om 6.00 uur is het weer de de beurt aan EHM en weer is het zijn linker hengel. Deze maal wordt ik getrakteerd op een goudgeramde knol. Totaal kapot ben ik, ik was in diepe slaap, mijn ogen doen zeer van de contactlenzen en mijn molen blokkeert verdomme. Na wat gehannes doet de molen het weer. De knol heeft zich inmiddels vast gezwommen in het riet, maar met dat bijltje hebben wij vaker gehakt (vorige sessie hier). De kant hengel is namelijk niet toevallig voorzien van een voorslag en daarmee weet ik de wildebras los te krijgen en kan EHD hem scheppen. De vis wordt niet gewogen of gemeten door de zwaar vermoeide Ed Hunters, maar we nemen wel een fotootje.

Driekwartier later, als wij net weer zijn ingedut, gaat de militaire training verder met een fluiter op de hengel van EHD. Ook deze keer een normaal formaat voor deze wateren met een schubkarpertje van ruim 11 pond. Het is wel een heel mooi exemplaar. Na ook deze vis te hebben gemeten, gewogen en gefotografeerd pakken wij nog een paar uurtjes slaap. Om een uur of 10 in de ochtend nokken wij ermee. Het was een mooie september sessie met een onverwacht goed resultaat. Moe maar voldaan zeggen ze dan en dat gaat zeker voor ons op. Eigenlijk kon de sessie na de tweede twintigplusser niet meer stuk. Een twintigplusser is gewoon een grote vis, vergeet dat niet, want tegenwoordig lees ik alleen nog maar over veertigers, maar wij zijn nog steeds apetrots met een twintigplusser. Als ik dat niet meer ben stop ik met karpervissen.

Tight lines!!!

EHM