Ed Hunters op de Polderstek ___ 27-08-2005 EHT Visverslagen Index 
Alle sessie-foto's (3) Reacties (3) Reageren?
Zondag 28 augustus. Wat een zalig weer. De tent is weer ingepakt en EHD en ik kijken nog even over het water heen. Een fuut leert zijn kleine hoe hij moet duiken naar de vis en links staan de koeien tevreden in het weiland te grazen.
?Schrijf jij anders ff een stukkie??, de vraag van EHD sleurt me terug van het pad waarover ik wegdroomde.

De laatste sessies dat ik een stukje mocht schrijven werden mijn dichterlijke talenten toch wel erg op de proef gesteld. Uiteraard omdat die laatste keren de vangsten domweg tegenvielen, dus er eigenlijk weinig spannends te melden viel.
Zou EHD me ook deze keer weer gevraagd hebben om een mooi verhaal over een magere sessie te schrijven, of hebben we eindelijk weer eens echt nieuws te brengen?
Om daar achter te komen gaan we een klein dagje terug in de tijd; het is immers het makkelijkst om te beginnen bij het begin?.

Zaterdagmiddag 27 augustus en ik heb er zin in! Laat in de middag zal de EdHunter sessie gaan beginnen. Na de GP-Stek sessie van afgelopen maandag heb ik wel een trauma overgehouden aan bewolkt weer voordat de sessie begint (wat waren we verzopen in die Ecoshelter, zeg!), maar toch pak ik onder de donkere wolken de hengels en zelfgedraaide boilies in (vissmaak dit keer). Even een paar biertjes en wat fris in de koelbox en gaan met die banaan!

Onderweg bedenk ik me dat ik het erg jammer dat 2 van de 4 Ed Hunters de sessie hebben moeten afblazen om diverse redenen. Dus vandaag moet de Hunter eer weer verdedigd worden door EHD en EHT.

Na een half uur heb ik de vertrouwde polderstek in het vizier, ik loop mijn rommel naar de stek en begin rustig aan mijn onderlijnen te wisselen. Vandaag wil ik vissen met een D-Rig (zelfgeknoopt) met snowman en een verlengde stiff rig (ook zelf geknoopt) met een grote visboilie erop.

Als mijn eerste hengel aan de overkant op het hoekje ligt, komt EHD aanzetten.
Hij kijkt raar op als hij ziet dat ik mijn visparaplu opgezet heb over mijn spullen. ?Er komt nog regen, EHD.?, probeer ik zo wijs en gewichtig mogelijk te zeggen.

?Lul niet zo slap, het blijft droog!?, is het nuchtere antwoord van EHD. (Die GP-Stek sessie is voor mij toch een traumatische ervaring geweest, moet je dan maar denken?)
EHD moet zijn hengeltjes ook nog optuigen, dus samen knopen we dat het een lieve lust is, terwijl we de dingen van de dag rustig bespreken.

Ik gooi mijn tweede hengel in het wijd en EHD besluit om er een op de overkant links te mikken en de tweede, uiteraard, op de bewezen rietkraag op de eigen kant.
Tentje op, koffie klaar, biertje koud en vangen maar!

Om half negen brult de pieper op de rietkraag van EHD. Na een korte dril worden we verrast door een gedrongen, maar sterke karper, met een forse bobbel op zijn kop. Het lijkt wel een Boeing 747! De Hunters hebben met deze vis een primeur, de hele dril is namelijk gefilmd voor het eerst in de EH geschiedenis!
De Boeing weegt 14 pond en meet 75 centimeter; een goed en veelbelovend begin van de sessie.

Nog geen uur later fluit dezelfde pieper over de inmiddels donkere weilanden. Ik ren op de hengel af en sla de zwengel twee slagen rond. Ik voel de klappen die de top doen krommen tot in mijn elleboog. Dit is een sloper! Echter, wanneer ik de hengel naar rechts wil halen voel ik een definitieve klap en hierna is alle weerstand weg. Verspeeld. Da?s dus echt jammer.
Niks aan te doen, het blijft natuurlijk veelbelovend!

Gelukkig fluit om half elf mijn eigen hengel aan de overkant. De popup boilie met mijn eigen recept ernaast werken! Ik joekel na een dril van een kleine 10 minuten weer zo?n gedrongen, maar krachtige vechter op de landingsmat.11 Pond en 70 centimeter, maar wat een vechtlust.
Toch ben ik tevreden, omdat mijn boilie recept nu bewezen is.Nieuwe popup op de hair en ingooien in het donker. Altijd moeilijk, maar al met al komt mijn aas toch terecht waar ik het wil hebben.

Wanneer de rust weer is teruggekeerd in het Ed Hunter kamp, merken we dat boven ons de hemel helemaal opengetrokken is. Zo kunnen we genieten van een prachtige sterrenhemel. Dit aanzicht lokt zowaar een zware filosofische discussie uit over lichtjaren, sterren en mogelijk ander leven in het heelal.

Net wanneer we praten over oude beschavingen die geholpen moeten zijn door buitenaards leven (als je hier meer over wilt weten moet je echt andere sites gaan bekijken. Of lees het boek: ?Waren de Goden kosmonauten?? van Erich von D?niken maar), giert notabene voor de derde keer de pieper op de rietkraag!

Lekker, lekker. De karper die alle reuring heeft veroorzaakt is een kleine knol die niet meer dan 8 pond gewogen kan hebben, maar hij zorgt wel voor een uitstekend humeur waarmee we de slaapzak opzoeken.

Dan wordt ik ineens uit een diepe slaap getrokken door een schril gefluit van voor de tent! Ik trek snel mijn laarzen aan en vlieg naar buiten. Ik kijk rechts.. alles donker, ik kijk links? het blauwe geknipper van de beetrunner verraadt dat we WEER op de rietkraag beet hebben.

Snel zet ik de dril in en na een kwartier komt er een beuker van 80 cm op de kant, die bij mij de nodige respect afdwingt
Zou onze hoop dat toch waarheid worden? Twintig pond gejoekeld?
Meten en wegen; wat een pracht exemplaar zeg! Dan roept Dan terwijl hij de mat aan de weger heeft hangen: ?EHT gefeliciteerd, je hebt er net 20 pond uit gejoekeld!?
Wat een gevoel en wat een dril. Als ik om kwart voor drie mijn zak weer inkruip heb ik een smile op mijn gezicht die er niet vanaf te slaan is? of toch wel? Ik ben gewoon tijdens de te waterlating van de karper mijn ring kwijt geraakt! Da?s dus echt balen. Die vind je nooit meer terug. Ondanks dit verlies zak ik toch weer weg in een diepe slaap.

De karpers willen echter niet dat we slaap vatten, want om half vijf fluit voor de vijfde keer die avond de hengel op de rietkraag! EHD rent naar de hengel en drilt alsof zijn leven ervan afhangt.
Deze vis heeft overduidelijk geen zin om gejoekeld te worden, want hij geeft de strijd pas na ruim twintig minuten op. Hiervoor heeft EHD de karper tot viermaal toe vakkundig uit het riet weten te houden.

Een knap staaltje werk. (ondertussen pak ik ook nog even doodleuk mijn ring terug die nog geen twee centimeter van het water op de kant ligt. Wat een toeval he, midden in de nacht!)
Als ik het net omhoog haal, voel ik onmiddellijk dat we weer een zware jongen hebben. Wanneer mijn hoofdlamp in het net schijnt wordt het feest nog groter: ?EHD, je hebt gewoon een big van een spiegelkarper gejoekeld!?, zeg ik lachend.
De spiegel heeft een bek zo groot dat er een tennisbal inpast. Wat een magnifiek beest, zeg.
Als na de fotosessie de mat aan de weger gaat, zie ik EHD zijn gezicht nog meer opleven. Hij kijkt over de weger heen en zegt rustig: ?twintig pond.? En deze vis had ook nog eens een lengte van 82 centimeter; wat een geweldige sessie, zeg!

Nou om half zeven nog een run dan maar, h?? E?n in de twee uur is inmiddels structureel geworden.

Helaas, na deze spiegelkarper geen runs meer en eigenlijk maar goed ook. Want een 20ponds spiegel is natuurlijk een waardige afsluiting van een heerlijke en prachtige sessie.

Vragen die ons na deze sessie zijn bijgebleven:
? Waarom hebben die hengels links nu HELEMAAL niets gedaan?
? Wanneer gaan we weer eens een sessie samen met EHA doen? (kusje terug, hoor..)
? Waren de Goden echt Kosmonauten?
? Waar is het schroefje van mijn molen gebleven?

Zaken die bevestigd zijn tijdens deze sessie:
? Mijn eigen gedraaide boilies worden gegeten
? De rietkraag is verreweg de allerbeste vangplek van deze polderstek
? We nemen Martijn (die ook vanacht weer ge?nteresseerd SMS?jes sturen) een keer mee als guEsD Hunter
? De eer van de Ed Hunters is gered met zes runs en 72 pond vis op de kant

Tot de volgende sessie (met hopelijk alle Ed Hunters erbij?)

-EHT