Frankrijkvissen in de herfst heeft zo zijn 'Charmes' ___ 09-10-2004 EHM Visverslagen Index 
Alle sessie-foto's (3) Reacties (1) Reageren?

Na de leerzame maar toch ook wat teleurstellende eerste Frankrijktrip in juni dit jaar reis ik op zondag 3 oktober wederom af naar Langres en het gebied wat bekend staat als ?Les quatres Lacs?, het gebied der 4 meren. De 4 (stuw)meren zijn: Liez, Charmes, Mouche en Vingeanne (ookwel Villegusien genoemd). Mijn metgezel is ditmaal mijn zwager Eric. Eric is geen karpervisser maar wel een natuurfreak en gek op avontuur, dus die hoefde geen seconde na te denken toen ik vroeg of hij zin had in een Frankrijktrip.

Na een voorspoedige reis van zeven uur rijden, ondersteunt door de rauwe klanken van de nieuwste cd van Rammstein, komen wij met een volgepakte auto aan op een zonnig Liez. Een visvergunning had ik nog van de vorige trip dus we konden meteen door naar het water. Eerst even rondkijken. Meteen viel ons op dat er weinig water stond. De paar vissers die er waren zaten aan de overkant op 1 van de 3 nachtzones die luistert naar de naam ?Bois Chapusin?. Aangezien die kant met de voet slecht bereikbaar is (een enorm eind lopen) besluiten wij de boot klaar te maken en er heen te varen. Zo kunnen wij meteen met onze dieptemeter zien hoeveel water er nog over is.

Zo gezegd, zo gedaan. We tuffen naar de overkant. De dieptemeter vertelt ons dat er nog amper drie meter water in het réservoir staat. Aan de overkant gekomen blijken de vissers geen karpervissers, maar witvissers onder grote paraplu's. Een marker die wij hadden zien liggen blijkt te zijn achtergelaten. Uiterst links van de zone ontdekken wij drie karperhengels. Je moet heel goed kijken om ze te zien.

verkennen op La Liez in oktober, maar het lijkt wel juli

Vanaf de overkant waren ze niet van de oever te onderscheiden, want ze staan erg laag bij de grond opgesteld.
Heeft iemand naast zijn marker soms ook zijn hengels achtergelaten? Nee, toch niet, er komt iemand uit de bossen van Chapusin op ons aflopen. Ik stap uit de boot en maak kennis met een lokale karpervisser. De uiterst sympathieke Fransman blijkt een uitstekende informatiebron. Op Liez geldt een nachtvisverbod in verband met de lage waterstand. En je mag ook absoluut niet met een boot het water op. Karpervissen mag alleen nog vanaf de kant en met maximaal 1 hengel. Dat verklaart meteen waarom hij zijn 3 hengels zo verdekt heeft opgesteld en zelf verstopt zit in de struiken. Hij raad ons aan om of de boot in de bossen te verstoppen en hetzelfde te doen als hij of een ander water te zoeken. Aangezien ik geen zin heb in een enorme bekeuring en allerlei gedoe vraag ik hem naar de andere wateren. Op La Mouche mag helemaal niet gevist worden en op Villegusien ook alleen maar overdag met 1 hengel, dus blijft alleen Réservoir de Charmes over. Naar zijn zeggen kan op Charmes normaal gevist worden, omdat daar nog wel voldoende water staat. Ik neem afscheid van de Fransman en van Liez. Op naar het beruchte Charmes.

We zoeken onze weg door het prachtige heuvelachtige en bosrijke gebied naar Réservoir de Charmes. Als alles verder niet te bevissen valt dan zal het daar wel nokkievol zijn is de gedachte die door mijn hoofd gaat. Dat blijkt bij aankomst enorm mee te vallen. Uiteraard zijn de 2 kleine nachtzones bezet, maar de grote zone aan de overkant wordt bevolkt door ?slechts' drie tentenkampen en aangezien deze zone 400 meter lang is, is er voor ons voldoende ruimte om in te haken. Er is trouwens nog een vierde nachtzone van 600 meter lang, maar die valt meteen af omdat deze het verst van de ?digue' (stuwdam) afligt, in het tweede bassin en waarschijnlijk een vrij lage waterstand kent.

Zoveel heb ik wel geleerd van mijn trip in juni naar Liez. Zorg dat je bij laag water zo dicht mogelijk bij de stuwdam vist, omdat daar gewoon het meeste water staat en kijk waar de andere karpervissers zitten. De lokale karpervissers weten waar de vis zwemt.

uitzicht vanaf onze stek op de Pont de Tôle

Goed. De auto kan hier mooi langs de weg staan. Het is inmiddels rond de klok van half 5 dus nog 3 uurtjes voordat het donker wordt. We moeten aan het werk. De boot wordt weer in gereedheid gebracht en in 2 keer varen we al onze spullen naar de overkant. We kijken onderweg meteen op de dieptemeter en wat wij zien bevalt ons wel. We meten maximaal een kleine 7 meter water en een watertemperatuur van tussen de 15 en de 16 graden. Dat biedt mogelijkheden! Het kamp wordt rustig maar in een vlot tempo uit de grond getrokken en als het rond de klok van 7 uur begint te schemeren hebben we een marker uit staan en twee hengels uitgevaren. De derde hengel komt morgen wel. We gaan eerst maar eens wat te bikken klaarmaken en bijkomen van de rit. Rond de klok van half 10, na een heerlijk portie macaroni (de dag tevoren met liefde voor ons klaargemaakt door mijn vrouw Annika) en 2 beschaafde glaasjes rode wijn, zoeken wij uitgeput onze slaapzakken op.


Maandag 4 okober 2004

Na een nacht zonder aanbeten, niet bij ons en ook niet bij de buren (het is daar zo stil dat je zelfs een Fransman aan de overkant een scheet kan horen laten), staan wij weer fris en uitgerust op. Het is nog steeds schitterend weer. Een ijsvogeltje blijkt ondertussen mijn hengels gebombardeerd te hebben tot uitvalsbasis op zijn jacht naar vis. Nadat Eric ons heeft voorzien van een heerlijke bak koffie worden de hengels binnengedraaid. Eerst maar eens naar de supermarché om proviand in te slaan voor de rest van de week. Het is vooral zaak om genoeg flessen water in te slaan, want daar moet je van drinken, je potje mee koken en je wassen.

Als ik weer terug ben van boodschappen doen gaan we weer aan de slag met de hengels. De situatie wordt nog eens goed bekeken met de dieptemeter en wij komen tot de conclusie dat de eerste twee hengels naar ons gevoel eigenlijk perfect liggen. De verste ligt net iets over het midden op een kleine 6 meter diep, zo'n 250 meter uit de kant, de tweede ligt op een diepte van van 4,5 meter, zo'n 100 meter uitde kant. De verste hengel is voorzien van een combi-rig en twee homemade 20mm boilies, de ander heeft een ghost-stiff-rig mee gekregen met soepele hair en een enkele homemade 30mm boilie. Rond beide rigs worden 2 handjes boilie gestrooid en tijdens het uitvaren gooien we nog wat hoopjes boilies in het rond om de vis hopelijk aan het zoeken te krijgen. De derde hengel wordt nu ook opgetuigd en voorzien van een particles-pop-up van kippenmais, black-eyed beans en pinda's. Deze hengel wordt op werpafstand uit de kant geposteerd, achter het wier, op een meter of 3 diep.

Onze marker ligt om twee redenen op werpafstand (aan de rand van een steil talud). Ten eerste kunnen wij dan bij een te grote aandacht van brasems de ?partikle-hengel' desgewenst weer uitwerpen, dan hoef je niet iedere keer met de boot uit te varen (denk bijvoorbeeld aan aanbeten van brasems midden in de nacht). Ten tweede trek je met een marker op werpafstand een aardig rookgordijn op voor de ?Garde du Pêche' (vispolitie). Je mag namelijk je lijnen niet uitvaren, dit wordt wel gedoogd als je je verder netjes gedraagd, maar dan moeten ze geen 400 meter uit de kant liggen. Je hindert dan namelijk de Franse snoekvissers, die met de talrijke bootjes iedere dag op het meer te vinden zijn.

Wij houden ons dus niet precies aan de regels, we varen ook een hengel behoorlijk ver uit, maar we maken het niet te bont. Het is gewoon een beetje geven en nemen. De buren waren duidelijk minder goed op de hoogte van de regels en hadden dan ook steevast bonje met de Franse snoekvissers, omdat ze helemaal tegen de overkant aan lagen op zo'n 400 á 500 meter afstand.

ehm vaart een lijn uit in dichte mist
Ze waren trouwens wel de eerste die wij een karper zagen vangen, dat moet worden gezegd, uiteraard op de hengel tegen de overkant, rond de klok van 4 uur in de middag. Het was de enige vis die werd gevangen in 24 uur tijd en alles bij elkaar telden wij wel 20 hengels op onze zone! Dat houdt niet over dus.


Dinsdag 5 okober 2004

Na weer een goede nachtrust begint wederom een stralende dag. Onze hengels hebben weer de hele nacht geen piep gegeven en ook de rest van onze collega's heeft lekker kunnen uitslapen. Ondertussen beginnen Eric en ik wel een patroon te ontwikkelen in onze bezigheden. Onze dag ziet er als volgt uit: de wekker gaat op 6 uur 's morgens en dan varen we onder de volle maan de hengels opnieuw uit, daarna uitslapen tot de klok van 10 uur, koffie drinken en wat eten, om 3 uur 's middags eten we steevast een bakkie soep, om 6 uur nuttigen we de hoofdmaaltijd, om 7 uur worden de hengels opnieuw uitgevaren, om half 8 is het tijd voor een flessie Kronenbrug en tussen 9 en 10 uur worden de stretchers opgezocht.

Ondanks het feit dat we niks vangen zijn we toch eigenlijk altijd wel iets aan het doen en vervelen we ons geen moment. Eric verkent ook nog het achterliggende bos (hij is in opleiding voor hovenier) en vermaakt zich prima. Het leven is gemoedelijk op dit moment. La douce France! We genieten van de omgeving en de rust en accepteren dat onze collega, twee kampen verderop, op dezelfde hengel als gisteren rond de klok van 12 uur in de middag wederom als enige deze dag een karper vangt. Hij vangt er dus in ieder geval 1 per 24 uur!

's Middags besluit ik de hengels in te draaien en met de auto te gaan kijken voor een andere plek op het meer. Na twee dagen niets vangen wil ik een optie voor morgen achter de hand hebben. Misschien dat wij kunnen verkassen en dat op een ander deel van het water wel meer vis zwemt. De andere 2 zones blijken vol en de derde valt inderdaad niet te bevissen. Dit is nu het nadeel van het vissen op een dergelijk bekend Frans meer. Je kan wel willen verkassen, maar het moet wel kunnen. We hakken de knoop door. We gaan niet verhuizen naar een andere stek. We blijven tot vrijdag hier zitten en gaan dan gewoon naar huis. Wel of geen vis. Ik besluit lekker te gaan genieten van de omgeving en me niet druk te maken over de karpers. We doen gewoon alles wat we kunnen. Wat komt komt, of niet natuurlijk. Met je druk maken vang je zéker niet meer karpers. We spreken af stug door te gaan met het op tijd verversen van de hengels tot we vrijdag naar huis gaan en ik neem mij voor morgen nog maar eens een paar kilo boilies te investeren in onze 'sector'.

Ik ga een spoor trekken van de overkant tot onze marker om zo passerende karpers te lokken. Ik ben niet zo'n voorstander van het storten van veel aas in water waar naar mijn mening geen tot weinig karper zit op dat moment (in tegenstelling tot mijn collega's links en rechts van mij). De kans dat de vis die er wel zwemt jou aasje pakt wordt er alleen maar kleiner door.

eric regelt de hamburgers

Woensdag 6 okober 2004

De twee kampen rechts van ons besluiten dat het mooi is geweest en pakken in. Het zijn ook Hollanders en ze blijken bij elkaar te horen. Dan houden wij alleen nog buren links van ons over. Dit blijken Duitsers uit Dortmund te zijn, die het op een accoordje hebben gegooid met de vertrekkende Hollanders. Na hun vertrek loopt er een drukke transportroute achter onze tenten langs, want de Duitsers nemen snel de stek van de Hollanders over.

Ze hebben het erg druk de rest van de middag, want na het verplaatsen van alle spullen die een karpervisser in Frankrijk nu eenmaal bij zich heeft, moeten ze ook nog eens 8 hengels minimaal 400 meter uitvaren. Als 1 van de 2 ons passeert met zijn armen vol spullen maak ik een opmerking: ?Das ist arbeiten, nicht??. Het antwoord loopt over van ?Duitse duidelijkheid': ?Arbeit lohnt!!!?. Okay..... als jij het zegt.

Iets later op de dag komt de Duitser ons nog vertellen dat de stek links van ons, die zij nu hebben opgegeven, ?tot? (dood) is en onze stek ook. Ik vind het erg aardig dat hij ons nog even een hart onder de riem komt steken. Zoals ik gisteren met mijzelf had afgesproken trek ik aan het eind van de middag een spoor boilies van de overkant naar onze marker. Het kost mij 4 kilo boilies. Het is inmiddels woensdag en we blijven tot vrijdag, dus nog 2 nachten en 1 volle dag te gaan. 's Avonds slaat ineens het weer om en begint het met bakken tegelijk te regenen.

na zonneschijn komt regen

Donderdag 7 okober 2004

Nog steeds staat er weinig tot geen wind over het water. Nadat gisteravond de regen kwam is het vannacht ook nog gaan onweren. Geen vissen en ook nog slecht weer. De Duitsers vangen op de overgenomen stek ook nog steeds bot tot nu toe. 's Middags vind Eric in het wier een prachtig stuk kunstaas. Dat is een teken. We knopen het aan het peilhengeltje die we bij ons hebben en om de uurtjes te doden wordt bij de kant nog wat gespinnerd. Rond etenstijd vangen we zowaar nog een babysnoekje.

Als Eric en ik 's avonds in het donker bij de tent zitten, schuilend onder de grote plu met een flesje Kronenburg in de hand, maken wij de balans op. We zetten door tot morgenochtend 8 uur, tot het gaatje, en dan gaan we met opgeheven hoofd terug naar huis. Volgend jaar gaan we gewoon weer. Naar Charmes of naar een ander water en vroeg of laat gaan we karpers vangen. Als we op onze stretchers gaan liggen praten we nog even over het verschil tussen geloof en hoop (je wordt wat philosofisch in zo'n situatie). Als ik het licht van onze olielamp doof spreek ik de laatste woorden van die dag: ?Ik ben nu, 10 uur voordat we naar huis gaan, op het punt aangekomen dat ik er echt niet meer in geloof, maar we kunnen nog altijd hopen dat ie een keertje afgaat?. En het geschiedde toch nog, 's nachts, 6 uurtjes voordat wij naar huis zouden gaan, sprongen niet alleen de vonken uit de donkere donderende hemel, maar ook uit onze beetverklikkers.

een babysnoekje

Vrijdag 8 okober 2004

Het is 01.45 uur als wij bruut worden gewekt door een ontiegelijke fluiter op de rechter hengel. Het is de hengel die 100 meter uit de kant ligt met de stiff-rig en de enkele 30mm boilie. De sounderbox in de tent schreeuwt het uit en buiten horen wij de molen ratelen als een bezetene in de nacht. Onwerkelijk. Ik schiet de tent uit. Geen maan, zwaarbewolkt, het is echt pikkedonker. Ik moet goed kijken om de juiste hengel van de steunen te pakken. Als ik die eenmaal te pakken heb geef ik de hendel van de ratelende molen een draai, ik tel tot drie en dan sla ik aan met een machtige haal. De hengel buigt tot in het handvat en ik voel een karper aan de andere kant. De dril verloopt probleemloos. Het is een redelijk sterke vis. Eenmaal voor het net en binnen het licht van Eric's hoofdlamp spuit de schubkarper er nog een keer wild vandoor. Eric blijft gelukkig ijzig koel en geeft geen krimp (hij heeft nog nooit een karper geschept, laat staan een Franse). Daarna is het gauw afgelopen en kan Eric de vis scheppen. YES! Mijn eerste Franse karper ligt in het net. Ik ben als een kind zo blij. Ik wil het uitschreeuwen. 5 minuten later wordt er gemeten, gewogen en gefotografeerd. Mijn eerste Franse karper blijkt een schub van 75cm en 8,7kg. Geen topgigant, maar wat geeft dat? De eerste is binnen! Toch nog een vis. Supergaaf!


De hengel wordt niet meer uitgevaren. Ook op werpafstand is de afgelopen dagen voldoende gespreid gevoerd, dus een stringertje met drie boilies moet voldoende zijn als aaspresentatie. Ik slinger de hengel zo ver mogelijk de nacht in richting de plek waar hij lag. Het is rond de klok van 3 uur als wij weer op de stretchers liggen. De gevangen karper wordt door mij afgedaan als een toevalstreffer en zonder verder nog enig vertrouwen dat nog een hengel zal afgaan gaan we slapen. Maar zoals zo vaak in het karpervissen gebeurt juist het tegenover gestelde van wat je verwacht.

05.30 uur. Weer een fluiter en weer dezelfde hengel! Als ik richting hengel ga realiseer ik mij wat voor een maffe sport dat karpervissen eigenlijk wel niet is. 4 dagen gebeurt er absoluut niets en nu vang ik ze al als ik met een stringertje en 3 boilies op gevoel richting stek werp.


ehm bekijkt zijn eerste franse karper

Als ik aansla en contact krijg met de karper voel ik meteen verschil met de vorige.Het deed mij een beetje denken aan de dertigplusser die ik dit jaar in Nederland wist te vangen. Log en zwaar. Er zit weinig beweging in. De vis scheert langzaam van links naar rechts en komt redelijk makkelijk binnen. Eric staat weer op zijn plek in het water met het schepnet in de aanslag. Als de vis meteen de eerste keer moeiteloos in het net glijdt slaakt hij een kreet. ?Jezus, Maart, wat een monster?. Maar aangezien dit de tweede karper is die Eric in zijn leven van dichtbij ziet hecht ik nog geen echte conlsusies aan deze opmerking. Eric probeert het net op te tillen. ?Wat een zwaar beest, man, ik krijg dat net niet op de kant?. Ik leg de hengel weg en help hem met het tillen van de vis naar de mat. Ik kijk in het net en zeg: ?Dit lijkt me inderdaad wel een dertigplusser. Top!?.

Eenmaal op de kant wordt de vis op het meetlint gelegd: 96cm. Beng!!!!!! Geen onweer dit keer maar EHM's lengterecord dat aan diggelen gaat. Vervolgens gaat er (moeizaam) een weegzak om de grote vis. Ik til de vis aan de unster omhoog en ben benieuwd wat Eric gaat zeggen. Negentien? Zegt hij nou negentien? Wat? Kilo's? Even de rollen omwisselen. Eric tilt de vis op en ik kijk naar de naald van de unster. Inderdaad. De naald passeert de negentien kilo. Beng!!!!!! Daar gaat weer een pb aan gort. Wauw! Even bijkomen.

Als ik eenmaal van de verbazing ben bekomen wordt de vis voor een paar uur in een bewaarzak gehangen. Ik ben daar niet zo'n voorstander van maar het is maar voor twee uurtjes. 8 uur op weet je nog wel en het is nu al zes uur.

Als ik de bewaarzak heb vastgeknoopt en nog een laatste check doe om te kijken of de vis in orde is begint de linker hengel te piepen. De piepen volgen elkaar steeds sneller op en onder mijn ogen verandert het piepen in een volle run.

ehm met een echte onvervalste franse bak
Het zal wel liggen aan het feit dat deze hengel zo ver uit de kant ligt (+/- 250 meter). De nylon lijn ligt door de druk van het water gewoon in een boog tegen de bodem aan en daardoor is de beetregistratie wat minder.

Als ik aansla en de hengel voel doorbuigen begin ik pas echt te genieten. Tijdens de dril kijk ik nog even naar Eric die hetzelfde voelt. Ik sta gewoon weer met een kromme hengel een vis af te drillen op Charmes!!! Over beroemde wateren gesproken. In menig artikel in de karperbladen is dit meer geroemd om zijn mooie en grote vissen (bv Karperwereld nrs 28 en 29). En ik sta hier gewoon met een kromme hengel. In Frankrijk. Gaaf, zeg!

Onze derde karper dwingt mij het dagdromen op te geven, want het is een erg wild exemplaar. Jezus, die gaat echt als de brandweer. Als ik de vis eindelijk in de buurt van het net weet te krijgen is hij nog lang niet moe. Talloze malen schiet hij voor het net en Eric's hoofdlamp weer weg met machtige uitvallen. Uiteindelijk ga ik vrezen voor mijn nylonlijn. Het gevecht duurt nu wel erg lang. Ik besluit dat Eric de vis nu maar moet gaan scheppen voordat het misgaat. Ik zet een hoop druk en Eric schept de vis feilloos. Dat deed hij echt klasse, want dat beest was echt nog niet op.

Dat bleek ookwel tijdens het maken van de foto's. Wat een wild beest.

ehm met een enorme vechtersbaas

Als ik deze prachtig mooie Franse spiegel van 10,2kg weer zijn vrijheid wil teruggeven krijg ik nog een sloot water over me heen als afscheidsgroet. Onze lichtbeschubde vriend sloeg met een paar klappen van zijn staart mijn handen weg zodra hij het water voelde en was echt het tegenover gestelde van die vorige vis, die toch bijna twee keer zo zwaar was, maar zo mak als een lammetje.

We pakken na deze derde en laatste vis nog een paar uurtjes slaap en ruimen dan op. Als eerste wordt onze gigant nog bij daglicht gefilmd, gefotografeerd en teruggezet (in blakende gezondheid). De vis had wel een hele roodgekleurde buik, waarschijnlijk van de Robin Red. Daar schijnt echt iedereen mee te vissen (en te storten). Onze Duitse vriend kwam nog even kijken tijdens het filmen en geloofde niet dat de vis 19kg woog. Tja, geen commentaar.

Het werd nog even hard werken voor Eric en mij. We hadden natuurlijk weinig slaap gehad en alle spullen moesten worden ontdaan van modder.

Als afsluiter nog een paar wijze woorden voor mensen die ook plannen hebben voor een eerste trip.

nogmaals 19kg en 96cm bij daglicht

Laat je niet gek maken door alle verhalen. Ze vertellen alleen de successtories. Dat iemand genadeloos heeft zitten blanken, zoals onze Duitse buren of wij zelf de eerste 4 dagen, dat hoor je maar zelden. Ga niet dat proberen te doen wat anderen (zeggen te) hebben gedaan. Je wilt toch je eigen vissen vangen en niet die van iemand anders? Doe dus jezelf een lol en doe vooral je eigen ding. Aan wat mijn buurman vangt of iemand hier vorige week heeft gevangen heb ik niets. Vorige week was vorige week. De situatie kan nu geheel anders zijn. Denk bv aan factoren als het weer, hengeldruk, jaargetijde, etc. Er zijn zoveel variabelen. Belangrijk is wat je jezelf ten doel stelt. Eric en ik gingen voor onze eerste Franse karpers en we zijn daarin geslaagd! En dat is gewoon kicken!

Na 5 nachten en 4 dagen Frankrijk zat ons avontuur erop. Op de terugweg werd de nieuwe Rammstein cd weer opgezet en uiteraard uit volle borst meegezongen: ?Reise, reise............?.

gelukkig waaide het niet te hard


Tight lines et bonne chance!

-EHM