GP-stek sessie 22 augustus 2005 ___ 22-08-2005 EHT Visverslagen Index 
Alle sessie-foto's (1) Reacties (2) Reageren?
Op de wijze van: Watskeburt, Jeugd van tegenwoordig:

?Wats njau kauw en watskeburt in die sloot?
Gaan de joekels nog bijten of is vandaag alles dood?
Willen ze pellets of boilie of gewoon stukske brood?
Ik voel me baudibau met mijn runner op rood?

Wat een toestand! Krijgen we op het laatste moment te horen dat het opzetten van een tent ECHT niet meer mag en dat er actief gecontroleerd wordt aan de GP-stek; de plek waar we deze sessie onze hoop op vestigden.

Ik op het laatste moment nog een eco shelter kunnen lenen van (inmiddels aspirant) karperfreak, Martijn en EHG heeft gelukkig een tent waar je de voorkant uit kunt ritsen.
Dan maar een nacht onder de (half)naakte hemel slapen. Je moet als EdHunter concessies kunnen doen aan luxe, zullen we maar zeggen.

Ik had hoge verwachtingen van de nieuwe stek die EHD gevonden had en van mijn eerste zelfgedraaide boilies. Een mix van vis en zoet en nog lekker zacht, kortom voor mijn gevoel een onweerstaanbaar aas.
EHD had een mooie stek uitgezocht, waar je in overvloed plekken kon kiezen om je favoriete karper te haken. Rietkragen, Taluudjes in het water of lekker in het wijd. Kies maar uit.

EHD was net een half uurtje op de stek toen ik ook aankwam. Vlot peilde EHD nog de laatste twee stekjes uit en hopla, de hengels erop. Beetje bijvoeren?. Met hindernis, want iedere boilie die het water raakte werd op de voet gevolgd door een horde hongerige meeuwen die het aas nog snel uit het water probeerden te hengelen (?mine, mine, mine?.)

Nog voordat we ?berhaupt de tas met eco shelter konden openmaken, stopte er een groene jeep achter ons. Er sprongen twee mannen in uniform uit de wagen en stelden zich aan ons voor: ?Viscontrole, vergunningen alstublieft.? Ik liep rustig naar mijn tas om akte en vergunningen te pakken en merkte in eerste instantie niet eens dat EHD een beetje bleek mijn kant opkeek. Ik had hem namelijk vergeten te vertellen dat ik een week of vijf geleden ook mijn vergunning voor Groot Amsterdam bij de overige vergunningen had gekocht. Heel even zag hij aankomen dat mijn hengels in beslag genomen zouden worden, maar dat viel dus weer mee.
De controleurs wezen ons nogmaals op het feit dat we definitief GEEN tent mochten opzetten (of je je nu wel of niet voorbeeldig gedroeg aan de waterkant); zij moesten bij het zien van een tent echt een bekeuring gaan uitdelen. Goed dat we tijdig ge?nformeerd waren en nog beter, dat ik de shelter had kunnen lenen.
En, met het uitstekende zachte weer had toch niemand problemen om in een sheltertje te tukken?

Het opzetten van de shelter verliep niet geheel probleemloos. Simpele constructie, dat wel?maar waar zijn de stokken nou gebleven? In de achterbak van karpervriend Martijn natuurlijk! Gelukkig wilde Martijn de stokken graag even langsbrengen en bleef hij vervolgens nog een paar uurtjes hangen met 1 hengeltje erbij.

Terwijl de piepers nog zwegen in alle talen, was het op mijn mobiel een drukte van belang.
Ik ben zowaar 15 keer gebeld in 1 uur tijd. Het overgrote deel van deze telefoonterreur werd gegenereerd door medehunter EHG die een lift van zijn buurman had gekregen naar de stek. Echter, deze chauffeur bracht EHG (door afsluiting A9) via de toeristische route naar de stek (nieuw record rivierenbuurt naar de GP-stek in 1 uur en 52 minuten!).
Eindelijk was EHG ook gearriveerd. Zijn hengels ook het water in een zitten met koffie, bier, snacks en? ONTZETTEND VEEL ZIN OM TE JOEKELEN!!
Goede gespreksonderwerpen zoals de beste gitaarsolo ooit (live versie van Gimme Shelter met Mick Taylor) en de gebruikelijke onderwerpen veraangenaamden het wachten op de eerste run.

Een uur later had EHD de stretcher onder de shelter al opgezocht en zat ik met EHG nog even te bomen. Net toen we ook de zak wilden opzoeken, floot EHG?s linkerhengel als een woeste. Toen EHG de hengel uit de steun pakte, echode de piep nog over de plas heen. EHD stond inmiddels al weer buiten de shelter met de nieuwe camera in de hand.
Na een dril van ruim een kwartier mocht ik een prachtige koekenpan van een spiegel voor EHG scheppen. Het beest had een woest gevecht geleverd maar was voor zijn kracht teleurstellend licht, de weegschaal sloeg niet verder uit dan 15 pond. Hoewel voor GP-stek-begrippen een kleintje, toch een mooi beest.

Met zijn allen de zak in op deze zachte avond, voor het eerst in open tentjes. Nou, en dat hebben we geweten! EHD had eerst nog om half drie een brasem onthaakt, toen het rond drie uur begon te regenen. Zachtjes, maar steeds harder en harder. Alle spullen stonden buiten de te kleine shelters. De uitdrukking zeiknat dekte de lading niet bij wat we de volgende ochtend aantroffen.
Ik ving zelf ?s morgens vroeg nog een aardige brasem, waarvoor ik uit een inmiddels drijfnatte slaapzak mocht kruipen.

De rest van de ochtend bleef het stil. Knus met zijn drie?n onder 1 shelter wakker worden terwijl de regen haar laatste stuiptrekking liet zien en toen langzaam opruimen.
EHG was zijn tent al aan het inpakken toen de hengel die hij onder een boom had gegooid leven meldde. Dan toch nog? een laatste? Helaas, weer een brasem die zichzelf vast zwom in een rooster dat gemeen onder het wateroppervlak verscholen lag.

De drijfnatte spullen inpakken en op weg. Goede tijd gehad, karper gejoekeld, maar toch meer verwacht. Alles bij elkaar toch een stek waar we nog een keer gaan zitten; absoluut!
Nu wachten tot mijn spullen in de schuur weer droog zijn; meteen een prachtmoment om mijn vistas weer eens opnieuw in te delen.

EHT