You Win Some, You Loose Some On Joekeldijk ___ 12-07-2005 EHT Visverslagen Index 
Alle sessie-foto's (3) Reacties (3) Reageren?

Ik haal EHD om een uur of zes op. Lekker vroeger naar huis gegaan, omgekleed en richting Amsterdam. Ik moest wel vroeger naar huis, want de verhalen over de nieuwe stek hadden me inmiddels wel erg hoopvol gestemd en wat licht gespannen luisterde ik onderweg nog even naar de kersverse CD die ik voor EHD gebrand had.

EHD moet nog ?ff finish tour de France kijken?, hengels inladen en: Hopla, naar het beweerde water dat van het ene op het andere moment in een karpercircus zou veranderen.

Enkele dagen geleden had EHD hier een uurtje of drie gezeten met, de inmiddels structurele, guEsD Hunter Nils en na zes runs in drie uur tijd was de nieuwe stek omgedoopt tot ?t Joekeldijkie.
Ik kon een Joekeldijkie op dit moment erg goed gebruiken, want na de laatste drie(!) sessies nul op request, stond ik inmiddels op het punt om mijn naam te laten wijzigen in Wil Blankers.

De stek ziet er bij aankomst mooi en sereen uit. Een sloot van een meter of tien breed met twee van de stek weglopende sloten. Hier en daar een dikke rietkraag en? lekker veel kringen in het water!
Ik geniet al van het idyllische plaatje en de warme namiddagzon op mijn bovenarmen. Hengels optuigen, boilie erop?. ?Wacht!?, onderbreekt EHD mij. ?Dit is meer een pelletstek. Doe maar een grote pellet op je rig.? Ik grijp nietsvermoedend in de emmer en haal een hand donkere hondenbrokken naar boven. Heel even flitst het idee van een gigantische run door mijn hoofd met als klap op de vuurpijl een grote kletsnatte Dobermann Pincher aan mijn haak 6. Echter, EHD heeft hier een paar dagen geleden gejoekeld met pellets en ik kom ook om te joekelen, dus: ?hondenbrokken dit keer, waarde karpers! Aan de stank kan het niet gaan liggen.?, bedenk ik me.

EHD legt een hengel rechts op de hoek van een uitlopende sloot vlak voor een pol riet en zijn tweede staatslot legt hij onder een overhangende boom een meter of dertig rechts van de stek.
Ik besluit, tegen het advies van EHD in, mijn eerste hengel vlak onder de eigen kant te mikken en de tweede aan op de linker hoek van de weglopende sloot.

Half zeven gestationeerd, eerste koude blikje open en wachten maar. Op vorige sessies zou dit het moment zijn om eens lekker bij te praten over de belangrijke dingen in het leven; roddel, handel, D&D, Jopen etc. Vandaag is het anders, we beginnen het gesprek dat je hier dus echt op een run zit te wachten, waar je normaal gesproken aanneemt dat de eerste run pas na een uur of wat komt.
De Joekeldijk maakt zijn naam waar wanneer nog geen drie kwartier na ingooien de pieper op de sloot van EHD begint te joelen. EHD spoedt zich naar de hengel waarbij de steile kant ervoor zorgt dat hij meer glijdt dan loopt. Als hij aanslaat, klapt de vis op het wateroppervlak; dat ziet er goed uit. Rustig wil EHD de dril beginnen, maar de karper heeft andere plannen en zwemt de lijn vast in ??n kleine rietpol. Hierdoor krijgt hij genoeg vrijheid om zich lost te slaan en helaas haalt EHD alleen zijn onderlijn op de kant.
EHD en Nils hadden me al gezegd dat je hier ook een paar karpers verspeeld als je niet retegoed oplet. Slimme en agressieve jongens hier?
Over Nils gesproken, die arriveert een half uur na dit eerste, korte avontuur. Ik heb inmiddels mijn hengel onder de eigen kant verplaatst naar een inham aan de overkant van de sloot, had ik gewoon een beter gevoel bij.

Na wat opmerkingen over het ?Dickies? T-shirt van Nils en dat dit shirt ons allemaal zou staan, heeft Nils opgetuigd en gooit zijn eerste hengel een meter of twintig links van de stek in.

Als hij zijn tweede hengel optuigt, schrikt hij opeens op omdat mijn pieper van de recentelijk verplaatste hengel een gierend goed nieuws brengt. Ik ren op mijn hengel af en laat de baitrunner gespannen dichtklappen. Ik ben nog niet bij mijn hengel of dertig meter verderop begint de pieper van EHD te bl?ren. EHD rent naar zijn hengel en Nils kijkt van links naar rechts waar hij het net als eerste in het water zal moeten laten. Dit is feest! Het geluk is niet met EHD want ook deze tweede vis slaat zich na een korte worsteling los.

Ik mag mijn vis, na drie sessies blanken, echt niet verspelen! Tijdens de dril neem ik een moment om te genieten van de korte beuken waarmee de vis mijn hengeltop doet krommen; dit heb ik gemist. Nils schept behulpzaam een lange 14 ponder voor me op de kant.

De vechtlustigheid van de vissen in dit water wordt op komische wijze onderstreept wanneer ik trots met mijn vangst op de foto wil. Met klappen waar een drummer in een rockband jaloers van zou worden, laat deze torpedo merken dat hij absoluut niet graag als trofee gefotografeerd wil worden.

Het is dat de vis geen sluier draagt anders zou ik denken dat hij niet gefotografeerd wil worden omdat dit niet mag van zijn geloof.

Als we de vis weer voorzichtig hebben terug gezet, keert de rust weer even terug in het kamp. Nils krijgt de tijd om zijn tweede hengel in te gooien; waarbij ik hem de stek wijs waar ik zojuist mijn vis heb gevangen en mijn eigen hengel een meter of vijftien naar rechts verleg (dit keer toch proberen met een bananen boilie. Wellicht een lekker toetje?). Ik besluit om mijn hengel op de hoek te verversen en deze zover mogelijk in de weglopende sloot te gooien? uiteraard op de plek waar we al die kringen hebben gezien.

Geen kwartier later jankt de pieper van EHD op de hoek van de sloot voor een tweede maal.
EHD neemt dit keer geen risico?s en stormt de steile kant af naar zijn hengel. Hij glijdt naar beneden en ligt met zijn rug tegen de kant als hij de karper weerstand biedt. Onmiddellijk heeft de uitdrukking ?liggende drilling? voor mij een nieuwe betekenis gekregen. De tactiek van EHD werkt, want hij landt zijn vis. Ook deze vis laat duidelijk merken dat hij er niet van gediend is om op zo?n brute wijze in zijn avondeten gestoord te worden en spartelt alle kanten op tijdens het meten, wegen en fotograferen.

Tevreden werpt EHD weer in en besluit om de hengel onder de boom ook te voorzien van een boilie.

Lekker kletsen over van alles en nog wat met zijn drie?n, een witbiertje burgemeester maken en dan worden de avondvogels overstemd door de pieper van EHD; die onder de boom met de boilie. Rustig en behoedzaam drilt hij zijn prooi en ik zit al gehurkt aan de kant met het schepnet. Ik kan de karper in zijn keel spugen als hij zich plots omdraait en de diepte inzwemt. Het enige dat ik langs zie vliegen is de onderlijn van EHD en de vis verdwijnt de diepte in. Hoewel ik alleen maar hoefde te scheppen heb ik gewoon zwaar de pleuris in! Wat zal EHD dan wel niet voelen? Als deze vissen zo sluw en behendig zijn, moeten we andere middelen inzetten. Ik grijp in mijn tas en haal een zwart voorwerp naar boven met een kleine, lichtmetalen kop. ?Gebruik deze maar even. Ik denk dat het helpt.?, zeg ik semi serieus.

EHD kijkt even vertwijfeld naar het voorwerp, knikt kort en brengt langzaam zijn haak naar het zwarte voorwerp. Als hij zijn greep om het voorwerp verstevigt, begint deze zacht te zoemen. Wanneer hij zijn haak aanzet verandert het gezoem in een geluid dat je normaal alleen in de behandelkamer van een tandarts hoort. Tevreden kijkt EHD naar een vlijmscherpe haakpunt en geeft mij de electrische haakslijper van Ultimate terug.

Noem het toeval of noem het wat anders, maar een half uur later heeft EHD op dezelfde stek met de nieuw gescherpte haak beet en dit keer weet de slimme vis zichzelf niet te onthaken.

Ook dit blijkt een kleine vechter op de kant te zijn en als je goed naar zijn ogen kijkt, zou je de vis kunnen verdenken van een dieet van Boilies, pellets en de nodige doses speed. Vandaar dat opgefokte gedrag?

Nils trakteert ons op zijn theorie van ?de Golf?. Een golf van langsvliegende karpers die gezamenlijk de hoek omgieren en met opengesperde bekken al het vreten weggrazen. Zijn uitbeelding van een vis uit ?de Golf? is ronduit geweldig.

Even na half elf besluiten we op te breken. Wanneer ik mijn eerste hengelsteunen uit de grond wil trekken hoor ik achter me een pieper gaan; waarschijnlijk EHD die een van zijn hengels inhaalt. Dan hoor ik EHD er achteraan roepen: ?EHT!? Ik kijk niet eens om maar zet onmiddellijk de sprint in naar mijn tweede hengel die nog in het water lag.
Beet op de bananenboilie. Dus de theorie van het toetje heeft gewerkt, haha!
Als een meter of drie voor de kant de liefhebber van banaan zich losworstelt, voel ik een scheut van telerstelling door mij heen schieten.
Ondanks het verspelen is dit toch een prachtige afsluiting van de sessie.

Denkend aan hoe we er de volgende keer meer kunnen landen maar toch tevreden keren we huiswaarts. E?n ding is zeker: op de Joekeldijk worden vanaf nu aan het begin van iedere sessie letterlijk en figuurlijk de haken geslepen!

-EHT