Het is nat en het jeukt? ___ 30-06-2005 EHR Visverslagen Index 
Alle sessie-foto's (2) Reacties (2) Reageren?

En het begon allemaal zo mooi… In de morgen scheen een heerlijk zonnetje, maar het mocht niet baten. De vissessie met guEsD Hunter Arthur werd een natte, jeukerige bedoening... e doch... er werd gejoekeld!

De weersverwachting voorspelde niet veel goeds, maar rond de tijd van vertrek leek er nog geen vuiltje aan de lucht. ‘Mot kunne..’ dachten we nog.

Rond acht uur ’s avonds hengels in de steunen en gaan met die banaan (oh nee, we vissen met Tutti Frutti voor de verandering!). Arthur had zijn hoop gevestigd op een plek recht tegen de rietkraag aan de overkant van het water. Ikzelf had besloten meer gespreid te gaan vissen, een aan de overkant een en aan de viskant langs de rietkraag.
EHT had mij voor vertrek laten weten dat hij wellicht nog even langs zou komen wippen en zo gezegd zo gedaan. Nog geen uur later onderbrak de pieper van Arthur een ‘diepgaand’ gesprek over Jopen en ringtonen.

Arthur zette een spurt in en sloeg onverbiddelijk aan. Hoppa! Een goed begin is het halve werk zullen we maar zeggen. Een mooi schub van 10 pond en 70 centimeter was het resultaat. Altijd lekker om vrij snel tijdens een sessie naar vis te stinken :)

Hengel weer karper-klaar gemaakt en hopla het water in. Biertje en lekker verder leuteren over van alles en nog wat.

Rond geen idee hoe laat het was (we waren sowieso een beetje het besef van tijd kwijt tijdens de gehele sessie) ging EHT op huis aan en besluiten Arthur en ik de tent maar op te zetten, want we zouden het wel eens droog kunnen houden. Ja... niet dus!

Binnen de kortste keren schoot het weerlicht door de donkere hemel en vielen de eerste boilie-grote druppels op de snel opgezette tent en plu. Het donderweer had ons dan toch eindelijk bereikt. Mensenlief, wat een verschrikkelijk beestenweer, maar goed, een voordeel effe geen last van muggen!

Terwijl het met bakken, wat zeg ik, verhuiswagens, uit de hemel kwam klonk er opeens een kneiter van een run op mijn hengel die aan de viskant lag. Rennen, glijden, vliegen en weer opstaan en drillen. De hengel stond compleet tot aan het zesde oog gebogen en ik moet mij sterk vergissen als het geen flinke vis geweest moet zijn. Want, je voelt

hem natuurlijk al aankomen, ergens in de derde minuut vond het loodje boven mijn tube het nodig te gaan schuren. Knap! Weg onderlijn, weg lood, en veel belangrijker nog... weg vis! GraagVoorDinsdag! Nou ja... niks aan te doen. Wel lekker om te weten dat er nu twee stekken waar wordt gegraasd.

Nadat we het ergste deel van de storm onder de plu hadden doorgebracht en geen zinnig piepje meer hadden gehoord, besloten we de zak maar eens op te zoeken. Effe lekker onder de wol met een symfonie van regen op de tent.

Pweeeepppppp! Ik schrik wakker en hijs mezelf in de bril en kaplaarzen.... Arthur geeft geen krimp. Effe een stevige por ook de guEsD Hunter is ook weer in het land der levenden.

Hatsikidee... opnieuw Arthur’s hengel die tot leven was gekomen, maar nu was het mijn beurt te gaan hijzen.
In de stromende regen effe korte metten gemaakt met onze karpervriend aan de andere kant van het lijntje. En al snel konden we de tweede foto van de sessie schieten.

Hup terug de tent in en verder maffen. Waarschijnlijk een uur of drie later weer een run mijn hengel aan de viskant! Het zal toch niet die joekel van daarnet zijn?!

Uh... nee. Een bijzonder klein uitgevallen exemplaar bleek het resultaat. Was er natuurlijk niet minder blij om dat we er weer een gevangen hadden, maar die van daarnet hè.

Maar goed, in de tien minuten die we buiten stonden zijn we waarschijnlijk zo’n

64 keer geprikt door de opgekomen muggen en met een opgezwollen gezicht keerden we terug naar de tent voor een laatste paar uurtjes slaap.

Inderdaad, een paar uurtjes later (waarschijnlijk zo rond half zeven) opnieuw dezelfde hengel van Arthur! Niet veel later wist de guEsD hunter dat hij zijn tweede karper van de sessie meester had gemaakt.

Een slanke den, als je in vrouwentermen zou kunnen praten over karpers. En een met attitude! Hij weigerde spontaan op zijn zij te gaan liggen, nou ja... wat jij wilt vriend.
Effe fotootjes gemaakt en de rest van de morgen maar buiten de tent doorbrengen (nog steeds geen enkel benul hoe laat het is).

Inmiddels was het enigszins opgehouden met de stevige regenbuien en door de druppels heen zagen we nog redelijk wat leven in het water. Gelukkig verkaste dat leven zich ook richting onze voerplekken en kon Arthur zijn derde en tevens laatste van de sessie naar de kant drillen. Een nette twaalf ponder was het resultaat.

Toch lekker om zo in de ochtend nog een stel karpers te joekelen en het begint er een beetje op te lijken dat dit water meer en meer bekend gaat staan als een late nacht- vroeg ochtend-water.

Na het nog een uurtje te hebben aangezien besloten huiswaarts te keren. Alle kletsnatte zooi ingepakt en passant even een tas vol aan rotzooi opgeruimd van de zogenaamde ‘visser’ die voor ons gebruik had gemaakt van de stek. Hup de auto in en moven. Daar dacht de auto dus anders over. Je gaat weinig huiswaarts met een lege accu!
Met behulp van een kennis van Arthur en een stel startkabels konden we de eigenzinnige mobiele weer wat energie geven.

Na een tussenstop bij het huis van sessie-sponsor EHT om wat geleende spullen te retourneren nu echt op huis aan. En voor diegenen die echt geïnteresseerd zijn... we waren rond een uur of half elf weer ter plaatse.

Al met al een bijzonder natte sessie met redelijk resultaat. Het is in ieder geval goed dat we dit keer eens een andere soort boilie hebben gebruikt. Weten we meteen dat ze ook hier in de Tutti Frutti bijten!

-EHR