One Hundred and Eighty!!! (bijna dan…) ___ 05-10-2009 • EHR Visverslagen Index 
• Alle sessie-foto's (4) • Reacties (3) Reageren?

Na weken, wat zeg ik, maanden karperstilte moesten de Ed Hunters erkennen dat ze vooralsnog een bijzonder belabberd seizoen doormaakten. Niet zozeer omdat er niet gevangen werd, maar eerder omdat de hengels simpelweg niet uit het spreekwoordelijke vet waren getrokken.

Natuurlijk hadden we een toptijd in Skarnsundet, Noorwegen gehad, maar sinds het verstrijken van 2008 had geen enkele Ed Hunter de karperstokken ter hand genomen. Tijd om daar verandering in te brengen en aangezien EHR tegenwoordig een stuk mobieler is aan hem de schone taak een fraaie voerstek aan te leggen. Zo gezegd, zo gedaan. Na drie dagen in werkelijk hondenweer te hebben voorgevoerd (je moet er wat voor over hebben, maar dat zal min of meer het credo van dit verslag blijken), trokken EHD, EHR en EHT richting ‘de moeder der aller voerplekken’ om korte metten te maken met de priemende nul.
Terwijl EHT en EHR zich vanuit het werkpak in het vispak hezen doorboorde ergens op de A1 een venijnige spijker niet alleen EHDs autoband, maar ook zijn hoop die dag een karper te kletsen. Klotezooi! Even dacht EHD aan stug doorrijden en vissen geblazen, maar (achteraf gezien) had hij gelukkig rechtsomkeer gemaakt om thuis het verdriet van een karperloze avond weg te drinken.


EHR en EHT waren op de stek gearriveerd en zetten ietwat roestig (maanden geen stok aangeraakt) het materiaal uit, prikten zich meermaals aan een tactisch opgesteld bosje brandnetels en lieten een mix van oude zachte boilies (jawel!), super-boilies en uber-super-boilies te water. Vier hengels moesten het gaan doen, twee op de buitenste flanken aan eigen kant en twee op 35 graden naar de overkant.
Het was inmiddels pikkedonker en het plensde er lustig op los. “Niks mee te maken!” riepen we in koor, “Wij moeten vis vangen!” Een beetje regen zou ons er niet onder krijgen vandaag.

Klokslag kwart over negen: RAMMMMM! De lijn op EHTs hengel naar de overkant schoot zo snel door de beetverklikker dat zelfs de koeien in de wei aan de overzijde van het water er stil van werden. Sterker nog, de weergoden leken er zelfs van te zijn geschrokken, want het hield plotsklaps op met regenen!

Alsof hij het nooit verleerd was drilde EHT de eerste vangst naar de kant. Hup, scheppen, onthaken, foto’s maken en wegen. 14 pond schoon aan de haak. Lekker begin! Nog geen uur de lijnen in het water en de eerste is een feit. Snel een SMSje naar EHD, hopelijk geniet hij toch nog een beetje mee.



Nadat onze karpervriend weer was teruggezet in het natte sop en nog voordat EHT opnieuw had ingegooid, kwam de regen alweer met bakken uit de hemel. De voerstek aan de overkant leek in ieder geval te lopen, nu de rest nog. EHR had zeven voerplekken gemaakt en verder een ruime voerstrook aangelegd. Keuze zat dus. We grapten nog even dat het wel stijl zou zijn als in een keer alle vier de piepers zouden gaan, maar goed dat was natuurlijk het soort onzin waar je het over hebt als je aan de waterkant zit.

Priieeeeeppp!!!! EHRs hengel aan de overkant jubelde een aanstaande dril. Bij het aanslaan voelde het al als een lekkertje, deze had er duidelijk ‘zelf ook zin in’. Terwijl EHR heerlijk stond te drillen (wat klinkt dit toch lekker vies ? ), stopte het opnieuw met regenen, wat is daar nou de kans op. Dat je de hele avond regen hebt en als je moet drillen dat het droog is. Lekker hoor.

Nog lekkerder werd het als toen tijdens EHRs drill plotseling zijn andere hengel alarm sloeg! Uiterst links aan eigen kant had ook beet! EHT rende de 35 meter zo snel hij kon en voor we het wisten stonden we gezellig samen te drillen! EHR moest even manoeuvreren om eigenhandig de vis te scheppen en te landen, maar dat leek aardig te lukken.

PRIIIIEEEEEPPPP!!! opnieuw liet EHTs hengel tegen de overkant van zich horen. Sjezus… wat was dit nou weer??!! Drie runs tegelijkertijd!! Met vis in mat en landingsnet ter hand snelde EHR richting de derde fluiter, want EHT stond de tweede karper nog te drillen. EHT pakte het landingsnet over en schepte zijn vis.

Een triple zou het echter niet worden, want vlak voor de kant keek de karper EHR recht in het gezicht, knipoogde en draaide zich los van de haak. Helaas, maar wat een klatsfeest! Snel wat foto’s genomen en daarna de 17 en 13 ponders weer het water in. Zijn we helemaal vergeten om een foto van ons beide te maken! Nou ja, dat moeten we dan maar doen bij de volgende double (of stiekem toch een triple?).

- EHR