Skarnsundett, Noorwegen 2009 ___ 13-06-2009 • EHT Visverslagen Index 
• Videomateriaal (5) • Reacties (5) Reageren?

Voor die enkeling die onze site niet regelmatig in de gaten houdt: De EdHunters hadden dit jaar een vistrip met als bestemming Noorwegen.
Kortom: vissen klatsen uit het zilte nat. De afgelopen twee jaar hebben we ons geluk beproeft op Franse betaalwateren en hier zijn we twee maal op rij niet veel gelukkiger vandaan gekomen.

Dit jaar wilden we gewoon lekker wat vangen en gezien EHD vorig jaar de Noorse fjorden had verkend en met succesverhalen terug kwam; besloten we om dit jaar de stap te zetten naar het land van Eric...

Zaterdagochtend; onaards vroeg voor het weekend giert de wekker het uit. Zoals normaal gooi ik de wekker onmiddellijk in een hoek met als beoogd resultaat dat de wekker na een hard ‘krak’ geluid in ieder geval voor tien minuten zijn bek houdt.
Dit keer landt de wekker niet tegen een muur, maar tegen een dik gevulde koffer en blijft hij ook vrolijk doorjengelen.
Ik zit direct rechtop in bed; “vistrip, Noorwegen, vis”, schiet het door mijn hoofd.

Onder het genot van een bak koffie ga ik douchen (die kop koffie kwam maar niet leeg, joh) en kleed ik me aan. Allerlaatste check en dan in de auto naar EHR, die een zelfde soort ochtendritueel heeft ondergaan.
Op het vliegveld genieten we al van de voorpret terwijl Simone de auto weer terug naar huis stuurt.
Niet veel later arriveert ook EHD; de Hunters voor deze vistrip zijn compleet.

Inchecken staat tegenwoordig synoniem voor lange rijen en na geduldig wachten mogen we eindelijk inchecken. Nog even de laatste versnaperingen inkopen die in Noorwegen onbetaalbaar zijn en dan de KLM cityhopper in met bestemming Trondheim.

Iets meer dan twee uur later stappen we in de gereserveerde VW Golf en leggen het laatste deel van onze reis af naar Skarnsundet.

Hier wacht een prachtig huisje op ons dat voor de komende vier dagen ‘thuis’ zal worden.

Het huis is compleet ingericht op het comfort voor mannen die de komende dagen 12 tot 14 uur per dag gaan vissen; vaatwasser, over, magnetron, koffieapparaat, perfecte douche, goede bedden, kortom alles wat nodig is
De boodschappen die onderweg zijn gedaan worden in kasten en koeling gestopt en dan is het al gauw tijd om de vispakken aan te trekken. We kwamen immers om te vissen.

In de tackleshop staat het hengelgerei dat we hier huren al op ons te wachten. Stevige ShimanoBeastmasters, gesierd door Shimano Saragossa molens lachen ons veelbelovend tegemoet. Het is duidelijk; hier wordt niet beknibbeld op het materiaal; hier worden gewoon goede spullen voor serieuze vissers verhuurd.
De sidekicks van Klaasjan, Phil en Greg, leggen de spelregels uit van het verblijf op Skarnsundet Fjordsenter en kort hierna zitten de Hunters gebroederlijk in de ruime visboot.

Het is inmiddels al een uur of zeven ’s avonds, maar niemand van ons die dit in de gaten heeft.
EHD kende nog wat hotspots van vorig jaar en terwijl we langzaam naar de spots varen, vergapen we ons aan de prachtige natuur om ons heen. Hoogtepunt van die avond was toch wel de gigantische visarend die werd weggejaagd door een stel meeuwen met een decor van prachtige, grillige bergen op de achtergrond. Qua beleving kan deze dag al niet meer stuk! Nu nog vangen...

Het vangen van de eerste vissen laat ook niet lang op zich wachten en wederom vergapen we ons aan vissen die we nog nooit eerder hebben gezien en vooral het tempo waarin we de vissen vangen. We sluiten om half twee de vissessie af met 21 vissen en zowaar ook nog een formaat kabeljauw! Niet slecht voor een eerste dag. En wat ook zo nieuw is, is dat iedere Hunter gewoon lekker heeft gevangen.


Thuis maken we iets te eten, terwijl EHR trouw het geschoten filmmateriaal en de foto’s op de laptop zet. Dan plaatsen we een korte update op de site voor de mannen thuis die onze vorderingen willen blijven volgen. Dit wordt een dagelijks ritueel.
We drinken een drankje in het daglicht (rare gewaarwording dat je het hier gewoon echt niet donker wordt) en besluiten om de bedden op te zoeken. Morgen weer een dag; een visdag.

Na een stevig ontbijt pakken we de vispakken die buiten hebben gelucht weer ter hand en gaan voor de tweede keer ons geluk beproeven op de fjorden.
Op dag twee weten we ook hoe de routekaart op de Lowrance werkt, dat maakt de zaak een stuk makkelijker. Op de linkerhelft van het scherm zien we de GPS kaart, terwijl de rechterhelft ons verklapt of we over scholen vis heen varen.
We proberen wat hotspots en de tips die we hebben gehad van KlaasJan zelf zullen na een uur of vijf (dan wordt het vloed) verzilverd kunnen worden. De ochtend brengt ons niet veel vis, maar we gaan stug door en aan het einde van de middag wordt het dan toch weer feest. Tijdens de vloed zoeken we een paar ondiepe plekken op waar de vis tegenaan moet blijven hangen en niet zonder succes.

Binnen de kortste keren zijn dubbelvangsten geen unicum meer en regelmatig weten we niet wie moet fotograferen of filmen, want we staan alledrie tegelijk vis te takelen.


Het drillen van vis vanaf een diepte van twintig tot tachtig meter doet een lichte aanslag op de armspieren, maar de fun wordt er niet minder om, zeker omdat we gigantisch lopen te knallen op een plaatje van nog geen twintig meter diepte.

Hoogtepunt van de dag, was een vette koolvis van formaat voor EHD.


We haken ook een kabeljauw waarvan we zeker weten dat die het niet gaat overleven als we die teruggooien, dus die nemen we mee voor thuis. Hier wordt een lekker maaltijdje van gemaakt.
Na een hartverwarmertje storten we collectief in en besluiten het bed op te zoeken.
Allemaal dromen we zacht van de harde drils die we de volgende dag willen gaan meemaken.

Dag drie en weer na een voedzaam ontbijt, besluiten we (hoe kan het ook anders?) om te gaan vissen.
Echter, vandaag zit Moeder Natuur ons echt tegen. Een zeer straffe wind en donkere wolken grijnzen ons onheilspellend tegemoet als we afdalen naar onze boot in het haventje.
Omdat we immers sinds tijden geen mooiweervissers meer zijn, kiezen we toch het ruime sop en koersen af op de vele vangsten van de dag.
Dat viel even tegen... De eerste vangst liet niet lang op zich wachten, maar de tweede en derde kwamen maar niet. Naast een roodbaars voor EHD (nog niet eerder gevangen), viel er verder weinig spannends te beleven. Stug doorvissen was het enige medicijn tegen deze tegenslag. Regen en wind werden getrotseerd om uiteindelijk toch de juiste stekjes te vinden en weer efkes lekker te klatsen.

Later op de dag zagen we de vis op midden en hoog water zitten. Dus, een ultieme gelegenheid om weer ns ouderwets te trollen op 3 tot 6 meter water. En niet zonder succes. De koolvis dook op de kunstaasjes die wij aanboden en na een middag van rauw en teleurstellend vissen werd eea in de avond weer goed gemaakt.
Ook lekker om ns even afscheid te nemen van de pilkers en gewoon plastic nepvissen door het water te trekken.
Ook het geschenk van Ben (een lange, dieplopende plug) werd door het water getrokken en menig koolvis kon deze verleiding niet weerstaan. Ben, bedankt voor je gulle donatie, hij heeft behoorlijk vis opgeleverd!


Na een vruchtbare avond keren we midden in de nacht (terwijl het gewoon licht bleef) huiswaarts, om hier wat te eten en weer uitgeput in slaap te donderen.

Wanneer we weer wakker worden beseffen we dat we alweer aan de laatste volledige visdag in Noorwegen mogen gaan beginnen. EHD loopt nog even naar KlaasJan om te vragen of een visgids uitkomst kan bieden voor ons om toch wat grotere vissen aan de schubben te komen.
Na een aantal gerichte vragen van KlaasJan antwoordt hij: “Als je in drie dagen ruim honderd vissen weet te vangen, heb je geen visgids nodig. Dan is het een kwestie van doorzetten en door de kleine vis heen vissen.”

Met dit advies besluiten we om de laatste visochtend toch te proberen om wat grotere jongens te pakken. Dit lukt slecht. We vangen wat kleine vis en vinden verder weinig scholen met de fishfinder.
Na kort overleg in de boot, besluiten we om ‘s middags ns goed te gaan eten na drie dagen kippenpoten en andere drek. Goed eten dus.... Burger King!

De dichtstbijzijnde Burger King blijkt in Lavanger te zitten... ‘even verderop’.
Na een tussenstop in Straumen voor de laatste boodschappen, arriveren we dus ruim anderhalf uur later bij de Burger King in Lavanger. Anderhalf uur later!
Wel de lekkerste Whopper die ik ooit gegeten heb (raar hè, als je er anderhalf uur voor moet rijden). Omdat EHD wel eens wat anders dan kip wilde, bestelde hij een jumbo kipnuggets naast zijn Whopper.
Buikjes rond reizen we weer af naar de prachtige huisjes aan het fjord van KlaasJan en zetten de allerlaatste vissessie van deze vistrip in.
De vangsten zijn beduidend minder dan de vorige dagen en het weer zit aan het begin van de avond ook niet mee. Later op de avond gaat de wind enigszins liggen en besluit de regen het op te geven ons nog langer te pesten.
EHD navigeert de boot nog over een paar plekken waar EHR en ik de laatste vissen van de trip klatsen en dan... is de koek opeens op.


We keren huiswaarts, maken nog een laatste gezond avond (nacht)maal en drinken nog wat.
Ondertussen gieren we het met zijn drieën uit van het lachen en kijken ademloos naar de nieuwste videoclip van Pitbull.
Dan het bed in en de volgende ochtend de koffers inpakken. We bedanken KlaasJan voor de gastvrijheid en wensen hem veel succes met de verbouwplannen voor een pub/lunch café.
Echt een toffe gozer!
De autorit terug naar Trondheim verloopt voorspoedig en na het inchecken bestelt EHD nog even twee bier en een witte wijn. Omgerekend meer dan veertig euro.
Op schiphol worden we opgewacht door de dames en een uur later zijn alle Hunters weer thuis.
Gesloopt van vier dagen 12 tot 14 uur per dag vissen, zoekt iedereen tijdig zijn bedje op en droomt tevreden over een prachtige vistrip in een prachtig land.

Dan de Persoonlijke doelstellingen:

EHR: 6 verschillende soorten vis vangen=> kabeljauw, wijting, schelvis, koolvis, pollak en gul (zelf vindt hij dat gul en kabeljauw hetzelfde zijn, maar ik laat aan jullie over of hij zijn doelstelling wel of niet heeft gehaald. Laat het maar weten)

EHD: een doornhaai vangen=> hiervoor hebben we eigenlijk niet diep genoeg gevist, maar de vooruitziende blik van EHR zorgde ervoor dat EHD alsnog met een haai op de foto kon

EHT: een dubbelvangst=> gelijk op de eerste dag ving ik al een kabeljauw op de pilker en de bijvanger (shadje). Dit zou de komende dagen nog veel vaker gebeuren, met allerlei variaties (koolvis:koolvis, koolvis:kabeljauw). We kunnen dus gerust concluderen dat deze doelstelling achteraf niet erg ambitieus is geweest.

Topvakantie gehad door het goede gezelschap en de mooie vangsten, maar ook mede dankzij de geweldige lokatie en gastvrijheid op het Skarnsundet fjordcenter.
Als je ooit nog eens vis wilt knallen in Noorwegen, is Skarnsundet echt een aanrader, wij hebben er in ieder geval 131 vissen uitgetrokken en zowaar ook nog een aantal formaat vissen (en dat voor beginners!). Meer info: www.skarnsundet.com