Opportunisme Loont (echt!) ___ 26-10-2008 • EHT Visverslagen Index 
• Reacties (6) Reageren?

Ik heb ruim anderhalve week lopen beulen in een oude balletstudio, waar mijn vrouw zonodig haar nieuwe fotostudio moest opzetten. Complimenten aan de vorige huurders: zo smerig heb ik het in mijn hele leven nog niet gezien!

Dus na het schoonmaken, witten en smeren van giga gaten in de muren van de toekomstige studio, mocht er ook nog even ruim 80² meter laminaat in gegooid worden.
Gelukkig heeft mijn vader ons hiermee geholpen en hadden we ook die klus binnen anderhalve dag achter de rug.
Daarom kon ik zaterdag de laatste grote klus afmaken; plinten plakken.
Nu alle grote dingen waren gedaan was het natuurlijk hoogste tijd om even te ontspannen.
En hoe kan dit nu beter dan een lekker dagje kunstaasjes achter een boot aan te slepen?

GuEsdHunter Peet wierp zich op om zondag zijn boot gevechtsklaar te maken en mijn een dagje mee te nemen op de prachtige wateren die de Flevopolder rijk zijn.

Vanwege de weersvoorspelling had ik op voorhand al drie vuilniszakken meegenomen om de belangrijkste spullen bij regen droog te kunnen houden.
We gooiden de trossen los met bewolkt maar droog weer.

Vol goede moed werden de aasjes te water gelaten en trolden we langzaam naar een plek waarop ik een paar dagen geleden getipt was. Op de plek zat nu veel baars en snoek.
Na een half uur begon de regen zich ertegen aan te bemoeien. Dit heeft hij trouwens de rest van de dag gedaan.
In de regen een kop koffie en nog even schuilen onder een pittoreske brug. Waarom schuilen? Omdat de mens altijd een (ijdele) hoop koestert dat de regen dan gaat ophouden. En ja, ook in ons geval was dit niet aan de orde. Dus, dan maar verder in de regen; nat waren we toch al.

Tijdens de tocht naar de ‘hotspot’ hadden we geen aanbeet. Dus daarom beten we maar in een stroopwafel.
Een paar dagen geleden was ik met EHR een uurtje wezen kunstaas gooien en toen had hij een kunstaas in een boom over het water zien hangen. Precies buiten het bereik van iedereen.

Dit schoot me te binnen toen we vlak bij dezelfde stek vaarden. Ik maakte GHPeet deelgenoot van mijn snode plan om dit kunstaas te recupereren en eenmaal onder de bewuste boom aangekomen, wisten we met gevaar voor eigen leven toch het aasje los te krijgen uit de boom.
(EHR, er ligt een prachtige blauwe Rapala Jointed J13 op je te wachten, hoor!).

Op de getipte hotspot vingen we ook geen vis. Wel een kleine twintig meter gevlochten lijn met een complete karpermontage? Welke imbeciel gaat er nu op een water van twintig meter breed zonder obstakels met gevlochten lijn op karper vissen?
We gooiden de modderige kluwen inclusief werplood in de boot, zodat hier geen ongelukken meer mee konden gebeuren.

Tempus fugit quando piscis....
Sorry? Ik bedoel: Tijd vliegt wanneer men vist. (excuus voor deze bijzondere vorm van visserslatijn)

Maar goed, tijd vliegt als je lekker aan het vissen bent, en ook nog eens niets vangt.
Voor we het wisten was het rond de klok van 1uur en meerden we aan onder een grote brug om enigszins droog een warm broodje hotdog te verschalken.
Door de warme broodjes werden we weer een beetje mens en konden we er tegenaan voor een tweede ronde.
De snoeken bleven echter ook in de middag diep in de modder hangen. Tijd voor een verandering van strategie.

Bij een aanmeerplaats voor grote schepen besloten we voor anker te gaan en eens een paar worpen tussen de boten te wagen. Bijna onmiddellijk trok mijn Witte TimberTiger een school dikke baarzen mee. Een prachtig gezicht om iedere keer vijf tot tien dikke baarzen achter het aas aan te zien vliegen.
De TT deed zijn werk en binnen vijf worpen had ik drie baarzen onthaakt, waaronder toch 1 van ruim in de twintig centimeter.

Na vijf minuten waren de kleine rovers echter weer uitgekeken op het aasje.
Opportunisme loonde van de week ook al, toen ik besloot om met kleiner aas te gaan vissen, dus nu deed ik hetzelfde.
Een witte ASP spinner moest het werk van de TimberTiger afmaken.
En zowaar, binnen enkele worpen doken de baarzen weer als gretige Polderpiranha’s op het aas.
Dit feestje hielden we een uurtje vol en toen we echt compleet verzopen waren, besloten we een punt te breien aan deze sessie en terug te stevenen naar de haven.
In de haven sjouwden we de drijfnatte spullen naar de auto en toen we nog een biertje hadden gedronken, keerden we huiswaarts.
Samen toch nog even tien dikke baarzen gevangen, waardoor de dag nog enigszins gered werd en we weer kunnen spreken van een drijfnatte maar gezellige dag.

Binnenkort gaan we een keer een dagje vissen op een rivier, maar eerst moeten we morgenavond de boot nog schoonmaken. In de stromende regen had deze klus ons namelijk weinig voldoening gebracht.

-EHT

Ps.
We kennen inmiddels het verschil tussen regen en buien. Bij buien blijf je enigszins (maar compleet onterecht!) hoop houden dat tussen de buien door je spullen kunnen drogen.
Bij regen weet je gewoon dat alles zeiknat wordt en je om de tien minuten moet hozen.

Ps 2.
Volgens mij is er uit mijn tassen en warmtepak zo’n vijf liter regenwater gekomen. Dit zijn van die dagen dat ik me erg slecht kan voorstellen dat we wereldwijd een waterprobleem hebben